Quantcast

About Meditation? ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΙ ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ;

ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΙ ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ;

<< Πίσω

....και για την ακρίβεια, όλος ο κόσμος έχει ανάγκη τον διαλογισμό. Όλος ο κόσμος νιώθει την έλλειψή του. Ιδιαίτερα καθώς προχωρεί η ηλικία κάποιου στη ζωή, αισθάνεται όλο και πιο πολύ την αναγκαιότητα. Φυσικά, οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει τελείως την γλώσσα του. Δε μπορούν καν να σχηματίσουν την σωστή ερώτηση ως προς το τι είναι που λείπει. Αισθάνονται απλώς ότι κάτι λείπει. Δεν ξέρουν τι. Τους βάζει σε απορία. Μπορεί να έχουν τα πάντα. Μπορεί από την άποψη των εγκοσμίων να έχει φτάσει κανείς κάπου, να έχει πετύχει, μόλις όμως φτάσει στην ηλικία των σαρανταδύο χρόνων, αρχίζει να αισθάνεται ότι κάτι λείπει.

Τα σαρανταδύο είναι ακριβώς σαν τα δεκατέσσερα χρόνια. Στην ηλικία των δεκατεσσάρων, αρχίζεις να νιώθεις ότι κάτι λείπει. Λείπει ο σεξουαλικός σύντροφος, λείπει ο άντρας ή η γυναίκα. Ξαφνικά νιώθεις ότι είσαι μόνος, ατελής. Χρειάζεσαι κάποιον να σε συμπληρώσει και να σε ολοκληρώσει. Εμφανίζεται μια μεγάλη επιθυμία να κινηθείς προς την αγάπη.

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει στην ηλικία των σαρανταδύο. Και πάλι έχει κανείς ωριμάσει, βαθύτερα από την ωριμότητα που έρχεται στα δεκατέσσερα. Εκείνη ήταν βιολογική ωριμότητα. Ήταν έτοιμος να κάνει έρωτα σωματικά. Τα σαρανταδύο είναι η ηλικία όπου είναι κανείς ψυχολογικά ώριμος, και είναι έτοιμος να κάνει έρωτα ψυχολογικά.

Αυτό ακριβώς κάνει ο διαλογισμός. Γιατί στη Δύση έχουν ξεχάσει τελείως οι άνθρωποι΄ και ο Χριστιανισμός δεν μίλησε ποτέ για το διαλογισμό, αλλά το πολύ-πολύ για την προσευχή, που είναι πολύ αραιωμένη μορφή, που δεν λειτουργεί και πολύ. Όταν μεγαλώνουν οι άνθρωποι, όταν φτάνουν στη μέση τής ζωής, νιώθουν ένα κενό, ότι κάτι λείπει. Τι είναι; Δεν μπορούν καν να το εντοπίσουν. Δεν μπορούν να βάλουν πάνω του το δάκτυλό τους: «Αυτό λείπει».

Οι άνθρωποι αρχίζουν να μετακινούνται στην ηλικία των σαρανταδύο. Νομίζουν ότι η σύζυγος αυτή δεν είναι ικανοποιητική, γιατί έχουν μόνο αυτή τη μία εμπειρία. Στην ηλικία των δεκατεσσάρων υπήρχε το όνειρο της σεξουαλικότητας. Ίσως και πάλι να μην είναι ικανοποιητική αυτή η σύζυγος, αυτός ο άντρας δεν ικανοποιεί. Ανταλλάσουν λοιπόν συζύγους, κάνουν ομαδικό σεξ. ΄Η αρχίζουν να σκέφτονται ότι τους χρειάζονται περισσότερα χρήματα, μεγαλύτερο σπίτι, μεγαλύτερα αυτοκίνητα, γιατί μόνο με την λογική αυτή έχουν ζήσει και δεν μπορούν να βρουν καμιά ικανοποίηση με αυτήν. Συνεχίζουν τα ίδια και τα ίδια, ώσπου να πέσουν κάτω νεκροί και να πεθάνουν.

Αλλά ο διαλογισμός είναι το ίδιο φυσική ορμή όσο και το σεξ. Έχει την δική του εποχή.
 

Osho: The Passion for the Impossible, Κεφάλαιο 18

 

Καθώς μεγαλώνει κανείς, αρχίζει να πέφτει πάνω του ο ίσκιος του θανάτου΄ αυτό είναι που προκαλεί τον φόβο. Αλλά σε ό,τι αφορά έναν σαννυάσιν, δεν υπάρχει θάνατος.

Αν φοβάσαι τον θάνατο και τους κινδύνους που βρίσκονται μπροστά σου, σημαίνει απλώς αυτό ότι δεν προχωρείς βαθύτερα στο διαλογισμό σου, ότι ο διαλογισμός ήταν για σένα μια απλή μόδα. Είναι τώρα ο καιρός να μπεις στον διαλογισμό με ειλικρίνεια και αυθεντικότητα, γιατί αυτός είναι ο μόνος χώρος που μπορεί να σε απελευθερώσει από όλους τους φόβους τού θανάτου, των γηρατειών, της αρρώστιας.

Σε κάνει να συνειδητοποιήσεις ότι δεν είσαι το σώμα και δεν είσαι ο νους, και δεν είσαι μόνο αυτή η ζωή, είσαι αιώνια ζωή. Ο θάνατος συνέβη πολλές φορές και είσαι ακόμα ζωντανός, και ο θάνατος θα συμβεί πολλές φορές και θα εξακολουθήσεις να είσαι ζωντανός.

Το τελικό συμπέρασμα του διαλογισμού είναι, ζήσε τη στιγμή στην ολότητά της, έντονα, χαρούμενα, γιατί δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθείς΄ γιατί ακόμη και ο θάνατος είναι ένα μύθευμα. Δεν υπάρχει ανάγκη για καμιά εξασφάλιση, για καμιά ασφάλεια. Ζήσε στιγμή τη στιγμή, εμπιστευόμενος ολόκληρη την ύπαρξη όπως την εμπιστεύονται τα πουλιά, όπως την εμπιστεύονται τα δέντρα. Μην ξεχωρίζεις τον εαυτό σου από την ύπαρξη, γίνε μέρος της, και η ύπαρξη θα σε φροντίσει. Ήδη σε φροντίζει.

 

 

 

Osho: The New Dawn, Κεφάλαιο 26

 

Ακόμη και την ώρα του θανάτου, η σεξουαλική καταπίεση είναι τόση που οι άνθρωποι εξακολουθούν και τη σκέφτονται. Και αυτός είναι ο λόγος που μπαίνουν και πάλι σε μια μητρική κοιλιά, δηλαδή σε ένα άλλο σεξουαλικό σώμα.

Δεν διδάσκω σεξ. Σε διδάσκω να μην το καταπιέζεις ώστε να μπορέσεις να το μεταμορφώσεις, να μην το καταπιέζεις ώστε να μπορέσεις να ελευθερωθείς από αυτό. Ο,τι καταπιέζεις θα παραμείνει μέσα σου, μέσα στο ασυνείδητό σου, σαν δεσμά. Μην καταπιέζεις τίποτα, και θα αισθανθείς τρομερή ελευθερία.

Βίωσε τα πάντα, και θα αρχίσεις να γίνεσαι όλο και πιο ώριμος, δεν θα χρειαστεί να περιμένεις μέχρι την ηλικία των ενενήντα . Η δική μου εμπειρία με τους σαννυάσιν μου είναι ότι όπως ακριβώς ένας άνθρωπος γίνεται σεξουαλικά ώριμος στην ηλικία των δεκατεσσάρων χρόνων, αν ζήσει τη σεξουαλική του ζωή χωρίς καμιά ενοχή, χωρίς καμιά ιδέα περί αμαρτίας, αλλά απλώς σαν ένα φυσικό φαινόμενο, φτάνοντας στην ηλικία των σαρανταδύο θα το έχει ξεπεράσει.

Κάθε επτά χρόνια έρχεται μια αλλαγή. Όπως ακριβώς τα δεκατέσσερα είναι η εποχή που γίνεσαι ώριμος για σεξουαλική εμπειρία, ικανός να δημιουργήσεις παιδιά, έτσι στην ηλικία των σαρανταδύο αρχίζεις μια καινούργια φάση τής ζωής σου. Στα δεκατέσσερα, έμπαινες μέσα στον κόσμο τής ζωής. Στα σαρανταδύο μπαίνεις μέσα στον κόσμο τού θανάτου. Ακριβώς όπως στα δεκατέσσερα η ζωή χρειαζόταν αναπαραγωγή, στα σαρανταδύο η ζωή χρειάζεται όχι σεξουαλικότητα αλλά διαλογισμό.

Και αν έχεις ζήσει το σεξ σου, θα είχες αρκετό χρόνο ώστε να δεις ότι πρόκειται για παιδικό παιγνίδι. Δεν υπάρχει θέμα καταπίεσής του, φεύγει απλώς από μόνο του, με τον ίδιο τρόπο που ήρθε από μόνο του. Δεν το παρήγαγες εσύ. Δεν ήταν δικό σου δημιούργημα στην ηλικία των δεκατεσσάρων. Με τον ίδιο τρόπο όπως ήρθε η αύρα αυτή τού αέρα στην ηλικία των δεκατεσσάρων, η αύρα σε προσπερνά στην ηλικία των σαρανταδύο. Είναι τότε η εποχή που χρειάζεται να βιώσεις κάτι με μεγαλύτερη σημασία, κάτι πιο πολύτιμο. Έχεις αγαπήσει, έχεις δει την πραγματικότητα τού κόσμου, έχεις βιώσει κάθε είδους σχέσεις΄ τώρα είναι η ώρα να γνωρίσεις τον εαυτό σου, να είσαι ο εαυτός σου, γιατί ο θάνατος θα έρθει σύντομα. Πριν από τον θάνατο, πρέπει να είσαι έτοιμος να τον συναντήσεις. Η τελευταία ιστορία ....

Ένας βασιλιάς είδε στον ύπνο του την νύκτα ότι στεκόταν μπροστά του μια μεγάλη, θηριώδης σκιά. Ρώτησε, «Ποιος είσαι και για ποιο σκοπό ήρθες στον ύπνο μου;» Η σκιά είπε, «Είμαι ο θάνατός σου και θα έρθω αύριο το βράδυ στη δύση τού ήλιου. Να θυμάσαι, την ώρα που θα δύει ο ήλιος, έλα να με βρεις στο σωστό σημείο.»

Και πριν μπορέσει να ρωτήσει, «Πού είναι το σωστό σημείο;», όχι πως θα πήγαινε στο σωστό σημείο, ήθελε να ξέρει ώστε να μπορέσει να αποφύγει το σωστό σημείο, η σκιά εξαφανίστηκε και εξαιτίας του φόβου διακόπηκε το όνειρο.

Ήταν μέσα στη νύκτα. Ζήτησε αμέσως να μαζευτούν όλοι οι σοφοί, οι αστρολόγοι, οι χειρομάντες, οι προφήτες, γιατί έπρεπε να ανακαλύψουν το νόημα τού ονείρου. Συζήτησαν, και όπως συμβαίνει με τους αποκαλούμενους πολυμαθείς, δεν μπορούσαν να συμφωνήσουν. Μιλούσαν όλοι, συζητούσαν, ο καθένας είχε τη δική του εξήγηση. Και ο βασιλιάς μπερδευόταν όλο και περισσότερο.

Ο γέρος υπηρέτης τού βασιλιά τα παρακολουθούσε όλα αυτά, κι ο ήλιος ανέβαινε στην ανατολή. Είχε περάσει η μισή νύχτα. Ψιθύρισε στο βασιλιά, «Κύριε, αυτοί οι άνθρωποι δεν πρόκειται ποτέ να φτάσουν σε κάποιο συμπέρασμα. Το μόνο που ξέρουν είναι να παλεύουν, να φιλονικούν, να επιχειρηματολογούν. Δεν έχεις χρόνο για τέτοια, ο ήλιος έχει ήδη ανατείλει, και πόση ώρα θα του πάρει για να δύσει; Δεν υπάρχει πολύς χρόνος. Η πρότασή μου είναι, άσε τους να συζητούν. Πάρε εσύ το πιο γρήγορό σου άλογο και δραπέτευσε μακριά από αυτή την πρωτεύουσα κι από αυτό το παλάτι.»

Η συμβουλή φαινόταν να είναι πολύ σωστή. Ο βασιλιάς διάλεξε το καλύτερο άλογο που είχε, κι ώσπου να έρθει το βράδυ είχε προχωρήσει εκατοντάδες μίλια μακριά από το παλάτι.

Για να ξεκουραστεί τη νύχτα, μπήκε σε ένα δασύλλιο με δέντρα μάνγκο. Χάιδεψε το άλογό του και του είπε, «Απόδειξες πραγματικά την δύναμή σου. Δεν είχα ιδέα ότι μπορείς να τρέξεις τόσο γρήγορα. Ρισκάρισες τα πάντα, σαν να καταλάβαινες το πρόβλημά μου, ότι ο θάνατος βρίσκεται κοντά και πρέπει να ρισκάρεις όλη σου την ενέργεια. Σου είμαι ευγνώμων.»

Εκείνη ακριβώς την ώρα έδυε ο ήλιος, κα ξαφνικά συνειδητοποίησε ότι ένα χέρι ακούμπησε στον ώμο του. Κοίταξε πίσω του. Η παλιά σκιά που είχε δει στο όνειρο στεκόταν εκεί και είπε, «Πρέπει κι εγώ να ευχαριστήσω το άλογό σου, γιατί χωρίς αυτό ανησυχούσα πώς θα τα καταφέρεις να φτάσεις στο σωστό σημείο τη σωστή ώρα. Αλλά τα κατάφερες. Όλα τα χρωστάμε στο άλογό σου.»

Δεν έχει σημασία αν ο θάνατος είναι λίγες ώρες μακριά ή λίγες μέρες ή λίγα χρόνια. Όπως ακριβώς προετοιμάζεται κανείς για τη ζωή, χρειάζεται να προετοιμαστεί και για το θάνατο. Και την προετοιμασία για το θάνατο την ονομάζω θρησκευτικότητα.

Η τέχνη τής θρησκευτικότητας είναι η τέχνη της προετοιμασίας για το θάνατο και για να πεθάνεις με τρόπο τέτοιο ώστε να μην πεθάνει τίποτα΄ αφήνεις μόνο το σώμα πίσω σου και μπαίνεις στην αιωνιότητα.

 

 

 

 

 

Osho: The Sword and the Lotus, Κεφάλαιο 4

 

 

<< Πίσω