Quantcast

About Meditation? Τι σημαίνει 'ταύτιση';

Τι σημαίνει 'ταύτιση';

<< Πίσω

Εκείνο που λέω είναι: το σωστό είναι να παρατηρείς΄ αν δεν παρατηρείς, είναι λάθος.
Το κάνω τελείως απλό: Να είσαι παρατηρητικός.

Δεν είναι δική σου δουλειά΄ αν περνάει από μπροστά σου η απληστία, άσε την να περάσει΄ αν περνάει ο θυμός, άσε τον να περάσει. Ποιος είσαι εσύ που θα παρέμβεις; Γιατί είσαι τόσο πολύ ταυτισμένος με τον νου σου; Γιατί αρχίζεις να σκέφτεσαι, ΄΄Είμαι άπληστος…. Είμαι θυμωμένος΄΄; Υπάρχει μόνο μια σκέψη θυμού που περνάει από μπροστά σου. Άσε την να περάσει΄ εσύ απλώς να παρατηρείς.

Υπάρχει μια αρχαία ιστορία.… Ένας άνθρωπος που είχε φύγει από την πόλη του επιστρέφει και βλέπει ότι το σπίτι του έχει πιάσει φωτιά. Ήταν ένα από τα ωραιότερα σπίτια της πόλης και ο άνθρωπος το αγαπούσε το σπίτι. Πολλοί άνθρωποι ήταν πρόθυμοι να δώσουν τη διπλή τιμή για το σπίτι, εκείνος όμως δεν είχε συμφωνήσει ποτέ με καμιά τιμή και τώρα το σπίτι καίγεται μπροστά στα μάτια του. Και έχουνε μαζευτεί χιλιάδες άνθρωποι αλλά δεν μπορεί να γίνει τίποτα.

Η φωτιά έχει απλωθεί τόσο πολύ που ακόμη κι αν προσπαθήσεις να τη σβήσεις, δεν θα σωθεί τίποτα. Στεναχωριέται λοιπόν πολύ. Έρχεται τρέχοντας ο γιος του και του ψιθυρίζει κάτι στο αυτί: ΄΄Μην ανησυχείς. Το πούλησα χθες και σε πολύ καλή τιμή΄ τρεις φορές.… Η προσφορά ήταν τόσο καλή που δεν μπορούσα να σε περιμένω. Συγχώρεσέ με.΄΄

Αλλά ο πατέρας είπε, ΄΄Πολύ καλά που το πούλησες τρεις φορές την αρχική τιμή τού σπιτιού.΄΄ Τότε ο πατέρας γίνεται κι εκείνος θεατής μαζί με τους άλλους θεατές. Μια στιγμή προηγουμένως δεν ήταν θεατής, ήταν ταυτισμένος. Πρόκειται για το ίδιο σπίτι, την ίδια φωτιά, όλα είναι τα ίδια, τώρα όμως δεν νοιάζεται. Το απολαμβάνει όπως το απολαμβάνουν κι όλοι οι άλλοι.

Ύστερα έρχεται ο δεύτερος γιος τρέχοντας και λέει στον πατέρα, ΄΄Τι κάνεις εδώ; Χαμογελάς και το σπίτι έχει πιάσει φωτιά;΄΄
Ο πατέρας είπε, ΄΄Δεν το ξέρεις; Ο αδελφός σου το πούλησε.΄΄
Εκείνος είπε, ΄΄Έλεγε ότι θα το πουλήσει, αλλά τίποτα δεν έχει κλείσει ακόμη και τώρα ο άνθρωπος δεν θα το αγοράσει.΄΄ Πάλι, αλλάζουν τα πάντα. Τα δάκρυα που είχαν εξαφανιστεί γύρισαν πάλι στα μάτια του πατέρα, δεν βρίσκεται πια εκεί το χαμόγελό του, η καρδιά του χτυπάει γρήγορα. Εχει χαθεί πάντως ο παρατηρητής. Είναι και πάλι ταυτισμένος.

Κι έπειτα έρχεται ο τρίτος γιος και λέει, ΄΄Εκείνος ο άνθρωπος είναι άνθρωπος που κρατάει το λόγο του. Από αυτόν έρχομαι. Είπε, ΄Δεν έχει σημασία αν κάηκε ή όχι το σπίτι, είναι δικό μου. Και θα πληρώσω την τιμή που συμφώνησα. Ούτε εσύ το ήξερες ούτε εγώ το ήξερα ότι θα πιάσει φωτιά το σπίτι.΄ ΄΄ Και πάλι ο πατέρας γίνεται παρατηρητής. Δεν υπάρχει πια η ταύτιση. Στην πραγματικότητα δεν αλλάζει τίποτα΄ την όλη διαφορά κάνει μόνο η ιδέα ότι, ΄΄Είμαι ο ιδιοκτήτης, έχω κάποια ταύτιση με το σπίτι,΄΄ Την επόμενη στιγμή αισθάνεται, ΄΄Δεν είμαι ταυτισμένος. Κάποιος άλλος το αγόρασε, δεν έχω καμιά σχέση μαζί του΄ ας καεί το σπίτι.΄΄

Η απλή αυτή μεθοδολογία, να παρατηρείς τον νου, το ότι δεν έχεις καμιά σχέση μαζί του… Οι πιο πολλές του σκέψεις δεν είναι δικές σου αλλά από τους γονείς σου, τους δασκάλους σου, τους φίλους σου, τα βιβλία, τον κινηματογράφο, την τηλεόραση, τις εφημερίδες. Μέτρησε απλώς πόσες σκέψεις είναι δικές σου και θα σου κάνει εντύπωση πως ούτε μια σκέψη δεν είναι δική σου. Προέρχονται όλες από άλλες πηγές, είναι όλες δανεισμένες΄ είτε τις πέταξαν πάνω σου οι άλλοι, ή με κουτό τρόπο τις πέταξες πάνω σου ο ίδιος, πάντως τίποτε δεν είναι δικό σου.

Υπάρχει ο νους και λειτουργεί σαν κομπιούτερ΄ είναι στην κυριολεξία ένα βιο-κομπιούτερ. Δεν θα ταυτιστείς με ένα κομπιούτερ. Αν ζεσταθεί το κομπιούτερ, δεν θα ζεσταθείς και εσύ. Αν θυμώσει το κομπιούτερ και αρχίσει να δίνει σήματα με βρισιές, δεν θα ανησυχήσεις. Θα δεις τι έχει πάει λάθος, πού βρίσκεται κάποιο λάθος. Πάντως παραμένεις απόμακρος.

Είναι ένα μικρό κόλπο.… Δεν μπορώ ούτε καν να το ονομάσω μέθοδο, γιατί αυτό θα το κάνει να βαρύνει΄ το λέω κόλπο. Κάνοντάς το, κάποια μέρα θα είσαι ξαφνικά σε θέση να το κάνεις. Πολλές φορές θα αποτύχεις΄ δεν είναι ανάγκη να ανησυχείς…, δεν χάνεις τίποτε, φυσικό είναι. Κάνοντάς το όμως, κάποια μέρα θα συμβεί.

Όταν θα έχει συμβεί, όταν θα έχεις γίνει έστω και για μια στιγμή παρατηρητής, θα ξέρεις τώρα πώς να γίνεις παρατηρητής, παρατηρητής πάνω στους λόφους, πέρα μακριά. Και ολόκληρος ο νους βρίσκεται εκεί, κάτω βαθιά στην σκοτεινή κοιλάδα και εσύ δεν χρειάζεται να κάνεις τίποτε γι΄αυτόν. Το πιο παράξενο πράγμα σε σχέση με τον νου είναι ότι, αν γίνεις παρατηρητής, αρχίζει να εξαφανίζεται. Όπως ακριβώς το φως σκορπίζει το σκοτάδι, η παρατηρητικότητα σκορπίζει τον νου, τις σκέψεις του, όλα του τα μικροπράγματα.

Ο διαλογισμός λοιπόν είναι η απλή παρατηρητικότητα, η επίγνωση. Και αποκαλύπτει, δεν έχει καμιά σχέση με επινοήσεις. Δεν επινοεί τίποτε΄ ανακαλύπτει απλώς εκείνο που υπάρχει.

Και τι υπάρχει; Μπαίνεις μέσα και βρίσκεις άπειρο άδειο χώρο, τόσο εξαιρετικά όμορφο, τόσο σιωπηλό, τόσο γεμάτο φως, τόσο ευωδιαστό, που έχεις μπει στο ΄΄βασίλειο του Θεού΄΄. Με τα δικά μου λόγια, έχεις μπει μέσα στο θεϊκό στοιχείο.

Και όταν έχεις βρεθεί σε αυτό τον χώρο, βγαίνεις έξω και είσαι τελείως καινούργιος άνθρωπος, ένας καινούργιος άνθρωπος. Τώρα έχεις το πρωταρχικό σου πρόσωπο. Έχουν εξαφανιστεί όλες οι μάσκες. Θα ζεις μέσα στον ίδιο κόσμο, αλλά όχι με τον ίδιο τρόπο. Θα βρίσκεσαι ανάμεσα στους ίδιους ανθρώπους, αλλά όχι με την ίδια στάση και την ίδια προσέγγιση. Θα ζεις όπως ο λωτός μέσα στο νερό: βρίσκεται μέσα στο νερό, αλλά το νερό δεν τον αγγίζει καθόλου.
 

Osho: From Unconsciousness to Consciousness, Κεφάλαιο 20

<< Πίσω