Quantcast

OSHO Times Emotional Ecology Πάψε να τσιμπιέσαι!

Πάψε να τσιμπιέσαι!

Η υπερβολική έγνοια για τον εαυτό σου είναι η μεγαλύτερη αρρώστια που υπάρχει. Δεν μπορείς να είσαι ευτυχισμένος, δεν μπορείς να διασκεδάσεις. Πώς να διασκεδάσεις; Τόσα προβλήματα μέσα σου! Προβλήματα και προβλήματα και προβλήματα και τίποτε άλλο! Και φαίνεται πως δεν υπάρχει λύση. Τι να κάνεις; Σου έρχεται τρέλα. Οι πάντες, μέσα τους, είναι τρελοί.

Σου χρειάζεται κι εσένα να τρελαίνεσαι πότε-πότε -έτσι συμβαίνει ο θυμός: ο θυμός είναι μια προσωρινή τρέλα. Αν δεν αφήνεις να υπάρχει μια διαρροή πότε-πότε, θα μαζέψεις τόσο πολύ θυμό που θα εκραγείς, θα σου στρίψει. Αλλά αν σε απασχολεί συνέχεια αυτό, σου έχει ήδη στρίψει.
 

Αυτό έχω παρατηρήσει, ότι οι άνθρωποι που διαλογίζονται, που προσεύχονται, που ψάχνουν και αναζητούν την αλήθεια, είναι πιο επιρρεπείς προς τη νεύρωση από άλλους ανθρώπους. Και ο λόγος είναι: νοιάζονται υπερβολικά για τον εαυτό τους, είναι υπερβολικά εγωκεντρικοί, σκέφτονται συνεχώς τούτο και κείνο, αυτό το μπλοκάρισμα, εκείνο το μπλοκάρισμα, αυτό τον θυμό, εκείνη τη λύπη, τον πονοκέφαλο, τον πόνο στη μέση, στο στομάχι, στα πόδια. . . συνεχώς πηγαίνουν προς τα μέσα τους. Ποτέ δεν είναι εντάξει, δεν μπορούν να είναι, διότι το σώμα είναι ένα πελώριο φαινόμενο και συμβαίνουν πολλά πράγματα εκεί.

Αν δεν συμβαίνει τίποτε, ακόμη και τότε ανησυχούν: γιατί δεν συμβαίνει τίποτε; Και χρειάζεται αμέσως να δημιουργήσουν κάτι, γιατί έχει γίνει τούτο η συνεχής δουλειά τους, η απασχόληση΄ διαφορετικά αισθάνονται σαν να έχουν χαθεί. Τι να κάνουν; Δεν συμβαίνει τίποτα! Πώς γίνεται να μη μου συμβαίνει τίποτα; Νιώθουν το εγώ τους μόνο όταν συμβαίνει κάτι -μπορεί να πρόκειται για κατάθλιψη, για λύπη, θυμό, κάποια αρρώστια, πάντως αν συμβαίνει κάτι, νιώθουν εντάξει, μπορούν και νιώθουν τον εαυτό τους.

Έχεις δει τα παιδιά; Τσιμπιούνται για να νιώσουν πως υπάρχουν. Το παιδί παραμένει μέσα σου -θέλεις να τσιμπάς για να δεις αν υπάρχεις ή όχι. Λένε ότι ο γενναίος άνθρωπος πεθαίνει μια φορά, ενώ οι δειλοί πεθαίνουν εκατομμύρια φορές -διότι τσιμπιούνται συνεχώς για να νιώσουν αν έχουν πεθάνει ή όχι.

Οι αρρώστιες σου σε βοηθούν να διατηρείς το εγώ σου .

Νιώθεις πως κάτι συμβαίνει -φυσικά, όχι ευδαιμονία, όχι έκσταση, αλλά λύπη, και ΄΄Κανείς δεν είναι τόσο λυπημένος όσο εγώ,΄΄ και ΄΄Κανείς δεν είναι τόσο μπλοκαρισμένος όσο εγώ,΄΄ και ΄΄Κανείς δεν έχει τέτοια ημικρανία σαν τη δική μου.΄΄ Νιώθεις ανωτερότητα εκεί, όλοι οι άλλοι είναι κατώτεροι.

Αν νοιάζεσαι υπερβολικά για τον εαυτό σου, να θυμάσαι, δεν θα επιτύχεις. Αυτή η υπερβολική έγνοια θα σε περικλείει, ενώ ο δρόμος βρίσκεται μπροστά στα μάτια σου. Χρειάζεται να ανοίξεις τα μάτια σου, όχι να τα κλείνεις.

 

Για να συνεχίσεις την ανάγνωση στα αγγλικά και για να δεις όλες τις μορφές στις οποίες είναι διαθέσιμη αυτή η ομιλία: κάνε κλικ εδώ

 

And the Flowers Showered