Quantcast

Featured Books Life Love Laughter ΖΗΤΗΜΑ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΥ (Mέρος 12)

ΖΗΤΗΜΑ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΥ (Mέρος 12)

Η ζωή δεν έχει καμιά εξασφάλιση΄ αποτελεί απλώς ένα άνοιγμα, ένα ασυγκράτητο άνοιγμα, ένα χαοτικό άνοιγμα. Μπορείς να φτιάξεις ένα μικρό σπίτι τριγύρω σου, ασφαλές, τότε όμως θα αποδειχτεί ότι είναι εκείνο ο τάφος σου. Ζήσε με τη ζωή.

Και αυτό το έχουμε κάνει με πολλούς τρόπους. Ο γάμος είναι ανθρώπινο έργο΄ η αγάπη είναι μέρος της ζωής. Οταν δημιουργείς το γάμο γύρω από την αγάπη, δημιουργείς ασφάλεια. Φτιάχνεις κάτι που δεν φτιάχνεται –δεν μπορείς να κάνεις την αγάπη νόμιμη. Προσπαθείς να κάνεις κάτι το αδύνατο και αν στην προσπάθειά σου αυτή πεθάνει η αγάπη, δεν είναι να απορεί κανείς. Γίνεσαι σύζυγος΄ η αγαπημένη σου γίνεται μια σύζυγος. Δεν είσαστε πια δυο ζωντανοί άνθρωποι, είσαστε δυο ρόλοι. Ο σύζυγος έχει έναν συγκεκριμένο ρόλο, η σύζυγος έχει ένα συγκεκριμένο ρόλο: έχουν να επιτελέσουν συγκεκριμένα καθήκοντα. Τότε έχει πάψει να κυλάει η ζωή, έχει ακινητοποιηθεί.

Παρατήρησε δυο συζύγους. Θα δεις πάντοτε δυο ακινητοποιημένους ανθρώπους, που κάθονται ο ένας δίπλα στον άλλο, μην ξέροντας τι κάνουν εκεί πέρα, γιατί κάθονται εκεί πέρα. Ισως να μην έχουν πουθενά να πάνε.

Όταν βλέπεις αγάπη ανάμεσα σε δυο ανθρώπους, κάτι κυλάει, κινείται, αλλάζει. Όταν υπάρχει αγάπη ανάμεσα σε δυο ανθρώπους, ζουν μέσα σε ένα είδος αύρας, υπάρχει ένα συνεχές μοίρασμα. Οι παλμοί τους φτάνουν του ενός στον άλλο΄ εκπέμπουν ο ένας στον άλλο την ύπαρξή του. Δεν υπάρχει κάποιο τείχος ανάμεσά τους, είναι δυο και όμως όχι δυο –είναι και ένα επίσης.

Οι δυο σύζυγοι βρίσκονται όσο πιο μακριά γίνεται να βρίσκονται, παρόλο που μπορεί να κάθονται ο ένας δίπλα στον άλλο. Ο σύζυγος δεν ακούει ποτέ τι λέει η σύζυγος΄ έχει γίνει κουφός εδώ και πολύ καιρό. Η σύζυγος δεν βλέπει ποτέ τι συμβαίνει στον σύζυγο΄ έχει γίνει τυφλή ως προς αυτόν. Παίρνουν απόλυτα ως δεδομένους ο ένας τον άλλο΄ έχουν γίνει αντικείμενα. Δεν είναι πρόσωπα πια, γιατί τα πρόσωπα είναι πάντα ανοικτά, τα πρόσωπα είναι πάντα αβέβαια, τα πρόσωπα αλλάζουν πάντα. Τώρα έχουν να καλύψουν έναν ορισμένο ρόλο. Πέθαναν τη μέρα που παντρεύτηκαν. Από τη μέρα εκείνη και μετά, δεν έχουν ζήσει.

Δεν λέω να μην παντρευτείς, αλλά να θυμάσαι ότι η ουσία είναι η αγάπη. Και αν αυτή πεθάνει, τότε ο γάμος δεν έχει καμιά αξία.

Και το ίδιο ισχύει για τα πάντα στη ζωή, για τα πάντα. Είτε μπορείς να τη ζεις, τότε όμως θα πρέπει να ζεις με αυτό το δισταγμό, μην γνωρίζοντας τι πρόκειται να συμβεί την επόμενη στιγμή, ή μπορείς να κάνεις τα πάντα σίγουρα γύρω της.

Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν γίνει τόσο σίγουροι για τα πάντα ώστε δεν εκπλήσσονται ποτέ. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορείς να τους κάνεις να εκπλαγούν. Κι εγώ είμαι εδώ για να σας μεταφέρω ένα μήνυμα που προκαλεί μεγάλη έκπληξη΄ δεν θα το πιστέψετε, το ξέρω. Είμαι εδώ για να σας πω κάτι που είναι απολύτως απίστευτο, ότι είσαστε θεοί και θεές. Το έχετε ξεχάσει.

Θα σου πω ένα ανέκδοτο:
Ο Χάρβεϊ Φάιαρστοουν, ο Θωμάς Έντισον, ο Τζον Μπάροουζ και ο Χένρι Φορντ σταμάτησαν σε ένα συνεργείο στην επαρχία, καθώς πήγαιναν στη Φλόριντα για το χειμώνα.
΄΄Θέλουμε λάμπες για τους προβολείς μας,΄΄ είπε ο Φορντ. ΄΄Και με την ευκαιρία, από δω ο Θωμάς Έντισον που κάθεται μέσα στο αυτοκίνητο κι εγώ είμαι ο Χένρι Φορντ.΄΄
Ο άνθρωπος του συνεργείου δεν τους κοίταξε καν, έφτυσε μόνο με φανερή περιφρόνηση λίγο καπνό που μασούσε.
΄΄Επίσης,΄΄ είπε ο Φορντ, ΄΄θέλουμε να αγοράσουμε μια καινούργια σαμπρέλα, αν έχεις σαμπρέλες Φάιαρστοουν. Και εκείνος ο άλλος άνθρωπος μέσα στο αυτοκίνητο είναι ο Χάρβεϊ Φάιαρστοουν αυτοπροσώπως.΄΄
Και πάλι ο ηλικιωμένος άνθρωπος δεν είπε τίποτα. Καθώς τοποθετούσε το λάστιχο στη ρόδα, ο Τζον Μπάροουζ, με τη μακριά του λευκή γενειάδα, έβγαλε το κεφάλι του από το παράθυρο και είπε, ΄΄Πώς τα πας, φίλε;΄΄
Επί τέλους ο γέροντας του συνεργείου ζωντάνεψε. Έριξε ένα βλέμμα στον Μπάροουζ και είπε, ΄΄Αν μου πεις ότι είσαι ο Άγιος Βασίλης, μα τη πίστη μου, θα σου σπάσω το κεφάλι με αυτή τη μανιβέλα.΄΄
Δεν μπορούσε να πιστέψει ότι ταξίδευαν μαζί μέσα στο ίδιο αυτοκίνητο ο Χάρβει Φάιαρστοουν, ο Θωμάς Έντισον, ο Τζον Μπάροουζ και ο Χένρι Φορντ. Ήταν όλοι τους φίλοι και συνήθιζαν να ταξιδεύουν μαζί.

Όταν σας λέω ότι είσαστε θεοί και θεές, δεν θα το πιστέψετε, γιατί έχετε ξεχάσει εντελώς ποιος ταξιδεύει μέσα σας, ποιος είναι καθισμένος μέσα σας, ποιος με ακούει. Το έχετε ξεχάσει εντελώς. Σου έχουν δώσει μερικές ετικέτες από τα έξω και έχεις εμπιστευτεί τις ετικέτες αυτές -το όνομά σου, τη θρησκεία σου, τη χώρα σου- ψεύτικα όλα! Δεν έχει κανένα νόημα αν είσαι ινδουιστής ή χριστιανός ή μωαμεθανός, όταν δεν γνωρίζεις τον εαυτό σου. Οι ετικέτες αυτές δεν έχουν κανένα νόημα απολύτως, πέραν του ότι μπορεί να έχουν κάποια χρησιμότητα. Τι νόημα έχει αν είσαι ινδουιστής ή χριστιανός ή μωαμεθανός ή Ινδός ή Αμερικανός ή Κινέζος; Πώς να έχει κάποιο νόημα, πώς σε βοηθάει αυτό να γνωρίσεις την ύπαρξή σου; Είναι όλα άσχετα -γιατί η ύπαρξη δεν είναι ούτε Ινδή ούτε Κινέζα ούτε Αμερικανή΄ και η ύπαρξη δεν είναι ούτε ινδουιστική ούτε μωαμεθανική ούτε χριστιανική. Η ύπαρξη αποτελεί απλώς μια καθαρή κατάσταση τού είναι.

Η καθαρή κατάσταση τού είναι είναι εκείνο που ονομάζω Θεό. Αν μπορείς να καταλάβεις την εσωτερική σου θεϊκότητα, έχεις καταλάβει τι είναι η ζωή. Διαφορετικά δεν έχεις μπορέσει ακόμη να αποκωδικοποιήσεις τη ζωή. Αυτό είναι το μήνυμα. Ολόκληρη η ζωή καταδεικνύει ένα πράγμα, συνεχώς -ότι είσαστε θεοί. Μόλις το καταλάβετε αυτό, τότε δεν υπάρχει θάνατος. Τότε το έχεις μάθει το μάθημα. Τότε, κατά το θάνατο, κάποιοι θεοί θα επιστρέφουν πίσω στο σπίτι τους.

Όταν κειτόταν ετοιμοθάνατος ο ραβίνος Μπίρνχαμ, η γυναίκα του ξέσπασε σε δάκρυα.
Εκείνος είπε, ΄΄Για ποιο λόγο κλαις;
Ολόκληρη η ζωή μου υπήρξε μόνο για να μάθω πώς να πεθάνω.΄΄

Ολόκληρη η ζωή… μια εκπαίδευση για το πώς να επιστρέψεις πίσω στο σπίτι, πώς να πεθάνεις, πώς να εξαφανιστείς. Γιατί τη στιγμή που θα εξαφανιστείς, εμφανίζεται μέσα σου ο θεός. Η παρουσία σου αποτελεί την απουσία του θεού΄ η απουσία σου αποτελεί την παρουσία του θεού.
 

[Από το The Art of Dying , #1]