Quantcast

Osho Books I Have Loved Βιβλία που αγάπησα

Βιβλία που αγάπησα

Εντάξει. Ετοιμάσου να κρατήσεις σημειώσεις.

Ο κόσμος θα είχε χάσει πολλά αν δεν είχε ανθρώπους σαν τον Ντεβαγκίτ. Δεν θα γνωρίζαμε τίποτα για τον Σωκράτη αν δεν είχε γράψει σημειώσεις ο Πλάτων, ούτε για τον Βούδα ούτε για τον Μποντιντάρμα. Και ο Ιησούς επίσης είναι γνωστός μέσω των σημειώσεων των μαθητών του. Για τον Μαχαβίρα λένε ότι δεν άρθρωσε ποτέ ούτε μία λέξη. Ξέρω το λόγο που το λένε αυτό. Δεν είναι πως δεν άρθρωσε ούτε μια λέξη, αλλά πως δεν μετέδωσε τίποτε κατευθείαν στον κόσμο΄ έγινε τούτο μόνο μέσω των σημειώσεων των μαθητών του.

Δεν είναι γνωστή ούτε μια περίπτωση όπου κάποιος φωτισμένος άνθρωπος να έγραψε κάτι ο ίδιος. Όπως ξέρεις, κατ΄εμένα ο φωτισμένος άνθρωπος δεν είναι το τελικό πράγμα. Υπάρχει και τότε ακόμη κάποια υπερβατική κατάσταση που δεν είναι ούτε φωτισμένος κανείς ούτε αφώτιστος. Τώρα, στην κατάσταση αυτή της συνειδητότητας συμβαίνει αυτό μόνο μέσω της οικείας μετάληψης΄ επίτηδες δεν χρησιμοποιώ τη λέξη επικοινωνία αλλά τη λέξη μετάληψη, ένα είδος συγχώνευσης, όπου ο μαθητής γίνεται απλώς το χέρι του Δασκάλου.

Ετοιμάσου λοιπόν για τις σημειώσεις σου, γιατί την προηγούμενη φορά, αν και απρόθυμα, επρόκειτο να αναφέρω το όνομα του ποιητή-τραγουδιστή τού Γκιτ Γκοβίντ. Κάπως όμως έγινε και δεν κατάφερα να το αναφέρω. Έκανα πως το είχα ξεχάσει, αλλά είναι ένα βάρος πάνω μου. Όλη τη μέρα ένιωθα κάπως ανήσυχος για τον Τζάιντεβα΄ αυτό είναι το όνομα του ποιητή-τραγουδιστή τού Γκιτ Γκοβίντ.

Γιατί δεν ήμουν πρόθυμος να αναφέρω το όνομά του; Για χάρη του ίδιου. Δεν βρισκόταν ούτε καν κοντά στη φώτιση. Έχω αναφέρει τον Μικαΐλ Ναΐμυ, τον δημιουργό του Βιβλίου του Μιρντάντ΄ έχω αναφέρει τον Καλίλ Γκιμπράν και πολλούς άλλους: τον Νίτσε, τον Ντοστογιέφσκυ, τον Γουόλτ Γουίτμαν. Δεν είναι φωτισμένοι, αλλά βρίσκονται πολύ κοντά, στο μεταίχμιο ακριβώς΄ ένα σπρώξιμο και θα βρεθούν μέσα, μέσα το ναό. Στέκονται στην πόρτα, χωρίς θάρρος αρκετό για να χτυπήσουν. Και η πόρτα δεν είναι κλειδωμένη. Μπορούν να σπρώξουν και θα ανοίξει. Είναι ήδη ανοικτή΄ χειάζεται απλώς ένα σπρώξιμο, όπως ακριβώς χρειάζονται κι οι ίδιοι ένα σπρώξιμο. Γι΄αυτό και αναφέρω το όνομά τους.

Αλλά ο Τζάιντεβα δεν βρίσκεται καν κοντά στο ναό. Αποτελεί θαύμα πώς κατήλθε σε εκείνον το Γκιτ Γκοβίντ. Κανείς όμως δεν γνωρίζει τα μυστήρια του Θεού΄ και να θυμάσαι, δεν υπάρχει Θεός, πρόκειται απλώς για μια έκφραση. Κανείς δεν γνωρίζει τα μυστήρια της ύπαρξης, την αφθονία της. Καμιά φορά βρέχει πάνω σε άγονη γη΄ καμιά φορά δεν βρέχει πάνω σε γόνιμο έδαφος. Έτσι είναι απλώς, δεν μπορεί να γίνει τίποτε για τούτο.

Ο Τζάιντεβα αποτελεί άγονη γη΄ το Γκιτ Γκοβίντ, αυτό το εξαιρετικά όμορφο ποίημα, το τραγούδι του Θεού, κατήλθε πάνω του. Θα πρέπει να το τραγούδησε, να το σύνθεσε, χωρίς να ξέρει τι κάνει. Δεν τον βλέπω πουθενά κοντά στο ναό, γι΄αυτό ακριβώς ήμουν απρόθυμος να αναφέρω το όνομά του. Μπορεί να τον κάνει ακόμη πιο πολύ εγωιστή. Γι΄αυτό ακριβώς είπα, ΄΄για χάρη του ίδιου,΄΄ ένιωσα όμως ότι δεν φταίει ο καημένος ο άνθρωπος, είναι αυτό που είναι, γέννησε όμως ένα όμορφο παιδί κι αν έχω αναφέρει το παιδί τότε ας αναφέρω και το όνομα του πατέρα΄ αλλιώς οι άνθρωποι θα σκεφτούν ότι το παιδί είναι νόθο. Νόθος μπορεί να ήταν ο πατέρας, το παιδί όμως δεν είναι.

Αισθάνομαι μεγάλη ανακούφιση που έχω τελειώσει για πάντα με τον Τζάιντεβα. Υπάρχει όμως μια σειρά ανθρώπων που στέκεται στην πόρτα. Δεν ξέρεις σε τι δύσκολη θέση βρίσκομαι. Δεν το είχα σκεφτεί νωρίτερα, επειδή δεν είμαι στοχαστής και ν σκέφτομαι ποτέ προτού πηδήξω. Πηδάω κι έπειτα σκέφτομαι. Ήταν απλώς τυχαίο που ανέφερα δέκα όμορφα βιβλία. Δεν σκεφτόμουν ότι θα αρχίσουν να με ενοχλούν και τόσα άλλα ακόμη. Έτσι λοιπόν, ακόμη δέκα:

Πρώτο: Τα Αποσπάσματα τού Ηράκλειτου. Τον αγαπώ αυτόν τον άνθρωπο. Ας το αναφέρω με την ευκαιρία αυτή, σαν μια σημείωση στο περιθώριο, ότι αγαπώ τους πάντες αλλά δεν μου αρέσουν οι πάντες. Μου αρέσουν μερικοί και δεν μου αρέσουν μερικοί άλλοι, αλλά τους αγαπώ όλους. Ως προς αυτό δεν υπάρχει ζήτημα. Αγαπώ τον Τζάιντεβα όπως αγαπώ και τον Ηράκλειτο, αλλά ο Ηράκλειτος μου αρέσει κιόλας.

Υπάρχουν πολύ λίγοι που να μπορώ να τους βάλω στην ίδια κατηγορία με τον Ηράκλειτο. Μάλιστα, ακόμη και να το πω αυτό δεν είναι αλήθεια΄ δεν υπάρχει κανείς. Λέω τώρα εκείνο που ήθελα πάντοτε να πω. Δεν υπάρχει κανείς, το επαναλαμβάνω, που να μπορείς να τον βάλεις στην ίδια κατηγορία με τον Ηράκλειτο. Είναι απλούστατα υπέροχος΄ επικίνδυνα αφυπνισμένος, άφοβος ως προς τις συνέπειες αυτών που έλεγε.

Λέει στα Αποσπάσματα αυτά, και πάλι σημειώσεις κάποιου Ντεβαγκίτ, κάποιου μαθητή... Ο Ηράκλειτος δεν έγραψε. Πρέπει να υπάρχει κάτι, κάποιος λόγος που δεν γράφουν αυτοί οι άνθρωποι, αλλά ως προς αυτό λίγο πιο μετά. Ο Ηράκλειτος λέει στα Αποσπάσματα, ΄΄Δεν μπορείς να μπεις δυο φορές στο ίδιο ποτάμι.΄΄ Κι έπειτα λέει: ΄΄Όχι, δεν μπορείς να μπεις στο ίδιο ποτάμι ούτε μια φορά....΄΄ Είναι εξαιρετικά όμορφο αυτό, κι αληθινό επίσης.

Τα πάντα αλλάζουν και αλλάζουν τόσο γρήγορα που δεν υπάρχει τρόπος να μπεις δυο φορές στο ίδιο ποτάμι΄ δεν μπορείς καν να μπεις στο ίδιο ποτάμι μια φορά. Το ποτάμι ρέει συνεχώς΄ προχωρεί, προχωρεί, προχωρεί προς τον ωκεανό, προς το άπειρο, προχωρεί για να εξαφανιστεί μέσα στο άγνωστο.

Αυτός είναι ο πρώτος στον κατάλογό μου απόψε: ο Ηράκλειτος.