Quantcast

Osho Books I Have Loved Βιβλία που αγάπησα

Βιβλία που αγάπησα

Πέμπτο: Αυτός ο άνθρωπος είναι γνωστός σε λίγους μόνον, για τον απλό λόγο ότι δεν έγραψε ποτέ και δεν μίλησε ποτέ. Ο Μαχακάσυαπα. Το μόνο που ξέρουμε γι΄αυτόν είναι τούτη η ιστορία.

Μια μέρα, ήρθε ο Βούδας για την πρωινή του ομιλία με έναν λωτό στο χέρι του. Κάθισε σιωπηλός κοιτώντας το λουλούδι, χωρίς να λέει ούτε μια λέξη. Η συνέλευση των δέκα χιλιάδων μαθητών απορούσε. Ήταν ανήκουστο αυτό. Πρώτα απ΄όλα έρχεται ο Βούδας, ο οποίος δεν έχει ξανάρθει ποτέ κρατώντας κάτι, έχοντας μαζί του έναν λωτό΄ δεύτερον, συνήθως άρχιζε αμέσως να μιλάει, αλλά σήμερα έχουν περάσει λεπτά και ώρες κι εκείνος κοιτάζει απλώς το λουλούδι. Πολλοί θα σκέφτηκαν πως μάλλον έχει τρελαθεί. Μόνο ένας άνθρωπος δεν συμφωνούσε. Έβαλε τα γέλια. Ο άνθρωπος εκείνος ήταν ο Μαχακάσυαπα.

Σήκωσε το βλέμμα του ο Βούδας, γέλασε και κάλεσε τον Μαχακάσυαπα προς το μέρος του, του έδωσε το λουλούδι και είπε στην συνέλευση ότι το κήρυγμα έχει τελειώσει, λέγοντας, ΄΄Σας έδωσα αυτό που δικαιούστε και έδωσα στον Μαχακάσυαπα εκείνο που του αξίζει, και δικαίως. Σας έχω μιλήσει επί χρόνια με λέξεις και δεν καταλάβατε ποτέ. Σήμερα μίλησα με τη σιωπή και το γέλιο του Μαχακάσυαπα έδειξε ότι εκείνος έχει καταλάβει.΄΄ Με τον μυστηριακό αυτό τρόπο, βρέθηκε ο διάδοχος. Ο Μαχακάσυαπα έγινε διάδοχος του Βούδα. Παράξενος τρόπος. . .

Οι μαθητές του Μαχακάσυαπα έγραψαν λίγα λόγια για κείνον, τα οποία μπορούμε να αποκαλέσουμε το βιβλίο του. Αλλά στην πραγματικότητα δεν τα έγραψε εκείνος, ούτε και τα υπέγραψαν οι μαθητές του. Είναι ανώνυμα. Ό,τι έχει γραφτεί όμως έχει τεράστια ομορφιά. Λίγα αποσπάσματα, ακριβώς σαν κομμάτια από πανσέληνο: αν μπορέσεις να τα συνθέσεις, θα υπάρξει ξανά η πανσέληνος. Το μυστικό για να τα συνθέσεις είναι ο διαλογισμός.

Η παράδοση που ήρθε μετά από τον Μαχακάσυαπα είναι το Ζεν. Είναι εκείνος ο πρώτος πατριάρχης του Ζεν, της ντυάνα. Παράξενο. . . Oύτε καν ο Βούδας, αλλά ο Μαχακάσυαπα είναι ο πρώτος. . .  Διότι ο Βούδας μίλησε επί σαράντα χρόνια, ενώ ο Μαχακάσυαπα δεν μίλησε ποτέ΄ ο μόνος θόρυβος που έκανε ποτέ ήταν θόρυβος γέλιου. Αν μπορείς να το πεις αυτό ομιλία, είναι άλλο το ζήτημα. Κατά κάποιο τρόπο αποτελεί ομιλία -θέλει να πει ότι ολόκληρη η ύπαρξη είναι ένα αστείο. Θέλει να πει στον Βούδα, ΄΄Τι αστείο!΄΄

Τη στιγμή που θα καταλάβεις ότι όλη η ύπαρξη είναι ένα αστείο, έχεις καταλάβει. Δεν υπάρχει καμιά άλλη κατανόηση, καμιά άλλη φώτιση. Κάθε τι άλλο είναι πλαστό.

Μπορείς να μου θυμίσεις , Ντεβαγκίτ, τον αριθμό; Γιατί ακόμη και στη μεταθανάτια καταγραφή, στο υστερόγραφο, πρέπει να έχω δέκα. Ποιος ήταν ο αριθμός που είπες;
΄΄Αριθμός έξι, ΄Οσσο.΄΄

Πολύ καλά. Είναι τόσο ωραίο που είπα μεταθανάτια. Είμαι ήδη νεκρός, γι΄αυτό ακριβώς και σας επιτρέπω να με αποκαλείτε ΄΄ευλογημένο΄΄. Αν δεν είμαι νεκρός, τότε δεν είναι σωστό να με αποκαλείτε ευλογημένο.

Η λέξη μεταθανάτια μού ήρθε κατά τύχη. Ήθελα να πω υστερόγραφο, αλλά καμιά φορά η αλήθεια εμφανίζεται κατά τύχη. Δεν είναι διευθετημένη, τακτοποιημένη΄ εκρήγνυται απλώς σαν ένα ηφαίστειο. Δεν θα την έλεγα, αλλά ήρθε από μόνη της. Η αλήθεια έχει το δικό της τρόπο. Είμαι πραγματικά ένας μεταθανάτιος άνθρωπος΄ πέθανα πριν από πολύ καιρό.

Έκτο. . . .