Quantcast

OSHO Evening Meeting

OSHO Evening Meeting

De Evening Meeting is het tijdstip waarop iedereen samenkomt om te dansen en te vieren en dan stil te zitten.
 
"Dat wat niet gezegd kan worden moet ervaren worden. Dit is een geweldige ervaring om in contact te komen met je innerlijk. Er wordt iets ervaren tijdens dit samenzijn wat niemand heeft kunnen definiëren. Dit is het hoogtepunt van de hele dag werken, mediteren of groepen doen." Osho
 
De meditatie begint met een hoge energie-viering die twintig minuten duurt; iedereen is uitgenodigd om hieraan deel te nemen en te dansen met totaliteit.
 
Het hoogtepunt wordt bereikt met de kreet "Osho, Osho, Osho". In deze context wordt "Osho" gebruikt als klank, die helpt om de energie nog verder te verhogen. Hij zegt over het woord ‘Osho’: "Het is niet mijn naam, maar een helende klank die afgeleid is van het woord ‘oceanic’ van William James.”
 
Daarna ga je zitten in stilte met je ogen dicht, tien minuten lang. Hoe totaler het vieren is, des te dieper gaat de stilte.
 
Hierbij wisselen muziek en stilte elkaar af en het wordt beëindigd door drie luide trommelslagen.
 
Dan blijf je in stilte zitten terwijl er een video van een toespraak van Osho vertoond wordt.
 
"Het toespreken van mij is één van mijn methodes om meditatie te laten gebeuren. Spreken is nooit op die manier gebruikt; ik spreek niet om je een boodschap over te brengen, maar om je denken uit te schakelen ... " En niet alleen hier, ook ver weg ... op elke plek ter wereld waar mensen naar de video of audio luisteren, zullen ze tot dezelfde stilte komen. Luister naar me zoals je naar muziek luistert. Luister niet naar me zoals je naar een filosoof luistert; luister naar me zoals je naar de vogels luistert. Luister naar me zoals je naar een waterval luistert. Luister naar me zoals je naar de wind luistert die door de pijnbomen waait. Luister niet naar me met je afdwalende geest, maar met je deelnemende hart. En dan zul je het gevoel niet hebben dat je iets mist.”
 
"Zet je denken opzij. Terwijl je naar me luistert, luister gewoon in stilte, probeer het niet te begrijpen. Probeer niet te bedenken of wat ik zeg waar of niet waar is. Wees er niet mee bezig of het de waarheid is of niet de waarheid. Ik vraag je niet om het te geloven dus is het niet nodig om erover na te denken of het waar is of niet. Luister naar me zoals je naar de zingende vogels luistert of naar de wind die door de pijnbomen waait of naar het geluid van stromend water." Osho
 
en ...
 
"Elke avond zijn deze momenten het meest waardevol in je leven. Elke avond wanneer zoveel levende boeddha’s hier samenkomen, wordt deze plek de belangrijkste plek ter wereld. Want nergens mediteren er zoveel mensen samen. – die zo diep gaan dat ze de levensbron kunnen vinden, de eeuwigheid, de onsterfelijkheid."
 
 
De kunst van het luisteren
 
De kunst van meditatie
Is de kunst van luisteren
Met je hele wezen
 
 
"Als je op de goede manier kunt leren luisteren, dan heb je het diepste geheim van meditatie ontdekt."
 
De wezenlijke functie van de toespraken van Osho is een toegankelijke manier te bieden om de kunst van het luisteren te leren. Een mogelijkheid om ‘stilte zonder inspanning’ te ervaren, wat verscherpt bewustzijn in je dagelijkse leven teweegbrengt.
 
Of je nu rustig thuis wilt luisteren, of op weg naar je werk, of zittend in een park, nooit is meditatie eenvoudiger geweest, of toegankelijker voor wie en waar dan ook.
 
Zodra je een toespraak van Osho uitgekozen hebt, maak je het jezelf gemakkelijk, ontspan je en sluit je ogen wanneer je er klaar voor bent.
 
waarin Osho de intentie van deze toespraken en de kunst van het luisteren uitlegt
 
 
De intentie van deze toespraken:
 
“De manier waarop ik praat is een beetje vreemd. Geen spreker ter wereld spreekt zoals ik. Technisch gezien is het verkeerd; het duurt bijna twee keer zo lang! Maar die sprekers hebben een andere intentie – mijn intentie verschilt totaal met die van hun. Zij spreken omdat ze erop voorbereid zijn; zij herhalen gewoon iets dat ze gerepeteerd hebben. Ten tweede: zij spreken om je een bepaalde ideologie, een bepaald idee op te leggen. Ten derde: voor hen is spreken een kunst, ze blijven het verbeteren.
 
Als je het mij vraagt ben ik niet wat ze een spreker of redenaar noemen. Voor mij is het geen kunst of techniek; technisch gezien word ik iedere dag slechter! Maar onze intenties zijn totaal verschillend. Ik wil je niet imponeren zodat ik je kan manipuleren. Ik spreek niet om een doel te bereiken door jou te overtuigen. Ik spreek niet om je tot een christen, een hindoe of moslim, een theïst of atheïst te bekeren. Hier hecht ik geen belang aan.
 
Mijn manier van spreken is eigenlijk een van mijn hulpmiddelen voor meditatie. Spreken is nooit op deze manier gebruikt: ik spreek niet om een boodschap over te brengen, maar om je denken uit te schakelen.
 
Ik spreek onvoorbereid. Ik weet zelf niet wat het volgende woord zal zijn, daarom maak ik nooit een fout. Je kunt een fout maken als je jezelf hebt voorbereid. Ik vergeet nooit iets, want ik heb het niet uit mijn hoofd geleerd. Ik spreek dus met een vrijheid met die misschien niemand anders ooit gesproken heeft.
 
Ik hecht er geen belang aan of ik consequent ben, want dat is het punt niet. Iemand die jou met zijn woorden wil overtuigen en manipuleren moet consequent zijn, moet logisch zijn, moet rationeel zijn, om je verstand te overmeesteren. Door middel van woorden wil hij domineren.
 
Mijn intentie is heel uniek: ik gebruik woorden alleen maar om stilte te creëren. De woorden zijn niet belangrijk dus kan ik iets tegengestelds zeggen, iets absurds, iets willekeurigs, want mijn intentie is alleen maar om leemtes te creëren. Woorden komen op de tweede plaats; de stilte tussen de woorden is het belangrijkst. Dit is gewoon een hulpmiddel om je een vleugje meditatie te geven. En als je eenmaal weet dat het mogelijk is voor jou, dan ben je al veel dichterbij je eigen wezen gekomen.
 
Het merendeel van de mensen in de wereld denken dat het niet mogelijk is voor het hoofd om stil te zijn. Omdat ze denken dat het niet mogelijk is, proberen ze het niet. Mijn fundamentele reden om te spreken is om mensen een vleugje meditatie te geven; ik kan dus eeuwig blijven spreken, het doet er niet toe wat ik zeg. Het enige dat telt is dat ik je kans geef om stil te worden, wat je in het begin moeilijk vind als je alleen bent.
 
Ik kan je niet dwingen stil te zijn, maar ik kan wel iets creëren waardoor je vanzelf spontaan stil word. Ik spreek en in het midden van de zin, wanneer je nog een woord verwacht, volgt er niets anders dan een stilte. Je verstand wilde luisteren, wachtend op het volgende woord, het wil niets missen – natuurlijk wordt het stil. Wat kan het arme verstand anders doen? Als het bekend was op welke plekken in de zin ik stil zou zijn, als het je uitgelegd zou worden dat op die en die plek in de zin ik stil zal zijn, dan zou je kunnen blijven denken; je zou niet stil worden. Dan weet je: ‘Dit is de plek waar hij stil wordt, nu kan ik dus even met mezelf keuvelen.’ Maar omdat het zo plotseling gebeurt ... ik weet zelf niet eens waarom ik op bepaalde plekken stop.
 
Zoiets als dit zal in elke spreker ter wereld veroordeeld worden, want een spreker die keer op keer stopt met spreken is onvoldoende voorbereid, hij heeft zijn huiswerk niet gemaakt. Het betekent dat zijn geheugen onbetrouwbaar is, dat hij soms niet het juiste woord kan vinden. Maar omdat het geen retorica is hecht ik geen belang aan de mensen die me veroordelen – ik hecht belang aan jou.
 
Het is niet alleen hier, maar ook ver weg ... overal ter wereld waar mensen de video zien of naar de audio luisteren, zullen ze dezelfde stilte ervaren. Mijn succes bestaat er niet uit om je te overtuigen, mijn succes bestaat eruit om je een echte smaak te geven zodat je erop kunt vertrouwen dat meditatie geen fictie is, dat de staat voorbij het denken niet alleen maar een filosofisch idee is, dat het een realiteit is; dat je ertoe in staat bent en dat er hiervoor geen speciale kwalificaties nodig zijn.
 
Er is nog een andere reden waarom het gemakkelijker is om bij mij in stilte te zijn. Ik ben stil; zelfs als ik spreek ben ik stil. Mijn innerlijkste wezen is er helemaal niet bij betrokken. Wat ik tegen je zeg is geen verstoring of een last of een spanning voor me; ik ben zo ontspannen als het maar kan. Het maakt niets uit of ik spreek of niet spreek.
 
Zo’n toestand werkt natuurlijk aanstekelijk.
 
Omdat ik niet de hele dag kan blijven spreken zodat jij meditatieve momenten beleeft, wil ik dat je zelf verantwoordelijkheid hiervoor neemt. Accepteren dat je in staat bent om stil te zijn zal je helpen als je mediteert wanneer je alleen bent. Je vaardigheden kennen ... en je kunt je vaardigheden alleen leren kennen door ze te ervaren. Er is geen andere manier.
 
Maak mij niet helemaal verantwoordelijk voor jouw stilte, want dat zal het moeilijk maken voor je. Wat begin je als je alleen bent? Dan wordt het een soort verslaving en ik wil niet dat je verslaafd aan me bent. Ik wil geen drug voor je zijn.
 
Ik wil dat je onafhankelijk bent en vertrouwt dat je deze kostbare momenten kunt ervaren als je alleen bent.
 
Als je ze met mij kunt ervaren dan is er geen reden waarom je ze niet zonder mij kunt ervaren, want ik veroorzaak ze niet. Je moet begrijpen wat er gebeurt: als je naar mij luistert, dan schuif je je denken opzij.
 
Luisterend naar de zee of luisterend naar de donderende wolken of luisterend naar de stortregen, schuif je ego gewoon opzij want het is niet nodig ... de zee zal je niet aanvallen, de regen zal je niet aanvallen, de bomen zullen je niet aanvallen. – er is geen reden voor verdediging. Als je je kwetsbaar opstelt in het leven, in het bestaan, zul je deze momenten voortdurend ervaren. Al gauw zal het je hele leven worden."
 
Osho, The Invitation, toespaak #14
 
 
"En naar geluiden luisteren zal heel zinvol zijn. Niet alleen naar bepaalde geluiden, want dan wordt het een concentratie. Mm? dit lawaai van de trein ... het verkeer, een hond begint te blaffen ... een vliegtuig vliegt over; alles moet aanvaard worden. Je moet je niet op een bepaald geluid concentreren. Luister naar alle geluiden van overal vandaan. Je moet gewoon alert zijn, luisteren, zonder te kiezen .Dat zal je enorm helpen en dat zal je meditatie worden."
 
Osho, Only Losers Can Win in This Game, hoofdstuk 6
 
 
"Begin te luisteren naar geluiden, laat muziek je meditatie worden. Luister naar de geluiden, allerlei geluiden. Ze zijn allemaal goddelijk – zelfs het lawaai op de markt, zelfs de geluiden die ontstaan in het verkeer. Dit vliegtuig, die trein, naar alle geluiden moet zo aandachtig en stil en liefdevol geluisterd worden ... alsof je naar muziek luistert. En je zult versteld staan: je kunt alle geluiden in muziek veranderen; ze zijn muziek. Het is allemaal afhankelijk van onze houding: als we weerstand bieden dan wordt het geluid lawaai; als we ontvankelijk en liefdevol zijn wordt het geluid muziek. Wat voor de één lawaai is kan voor de ander muziek zijn. Als je nooit eerder Indiase klassieke muziek hebt gehoord is het voor jou gewoon lawaai. Als je ervan houdt en je voelt het aan, dan is het gewoon niet van deze wereld, dan overstijgt het alles. Mensen in het Oosten die niet bekend zijn met westerse muziek denken dat het gewoon waanzinnig lawaai is. Wanneer je niet afgestemd bent op iets, dan wordt het lawaai. Wanneer je je afstemt, wanneer je ermee begint te vibreren, als er harmonie is tussen jou en de klanken, dan wordt het muziek. En hoe groot is de blijdschap als je alle geluiden in muziek kunt transformeren. Dan wordt je hele leven een ritme."
 
Osho, Don't Bite My Finger, Look Where I'm Pointing, hoofdstuk 16
 
 
 
 
Gibberish en Let-Go
 
"Gibberish is om het actieve denken los te laten, stilte om het inactieve denken los te laten en Let-Go is om het transcendentale binnen te gaan." Osho
 
 
Eerste fase: Gibberish
Terwijl je zit sluit je je ogen en begin onzin geluiden te maken – wat voor woorden of geluiden ook, zolang het maar onzin is. Spreek gewoon een taal die je niet kent! Sta jezelf toe om uit te drukken wat nodig geuit moet worden. Gooi alles eruit. Het verstand denkt altijd in de vorm van woorden. Gibberish helpt dit patroon van continue verbalisatie te doorbreken. Zonder je gedachten te onderdrukken kun je ze eruit gooien. Laat je lichaam net zo expressief zijn.
 
 
Tweede fase: naar binnen gaan
Na een paar minuten van Gibberish beëindigt het met een trommelslag. Dan voert Osho’s stem de luisteraar naar een ruimte van diepe stilte, rust en relaxatie; hij zegt bijvoorbeeld: “Wees stil, sluit je ogen ... beweeg niet – bevries. Ga naar binnen, dieper en dieper, net als een pijl. Doordring alle lagen en raak het middelpunt van je wezen.”
 
 
Derde fase: loslaten
Nog een trommelslag en je laat jezelf naar achteren vallen ‘net als een zak met rijst’. Je ligt dus op je rug, volkomen stil en ontspannen en dan wordt je nog dieper in de stilte gevoerd.
 
 
Vierde fase: terugkomen
Na de vierde trommelslag voert Osho’s stem ons terug naar het zitten, en herinnert ons eraan dat we de glimp van stil bewustzijn meenemen in ons dagelijkse leven..
 
 
 Om mee te doen is hier een voorbeeld van deze meditatie (14 min)
 
 
Als je gaat naar Downloadable Osho Audiobooks en de links volgt naar Catalog en je kiest "Order Spoken: From Recent" dan vind je in alle toespraken van "Live Zen" to "The Zen Manifesto: Freedom from Yourself" aan het einde de door Osho begeleide Gibberish en Let Go meditatie’s.
 
“Onthoud dat de eerste stap van de meditatie Gibberish is. Gibberish betekent gewoon je gekte eruit te gooien, die zich eeuwenlang in het hoofd verzameld heeft. Als je je gekte eruit gooit voel je je lichter worden, levendiger, en dat binnen twee minuten.
 
Je zult versteld staan dat wanneer Nivedano [de drummer] zijn tweede trommelslag geeft om de stilte aan te kondigen, je dieper de stilte ingaat als ooit tevoren. Die paar minuten hebben je voorbereid. In feite in die twee minuten, als je al je energie erin stopt ... hoe meer je erin stopt, hoe dieper de stilte is die daarop volgt.
 
Elk kind kan Gibberish, er is geen training voor nodig. Vanaf het allereerste moment ben je al bijna getraind. Gibberish heeft geen training nodig, net zoals lachen geen training nodig heeft. Als je Gibberish kunt, zuiver je je hoofd van allerlei soorten rommel die zich op blijft hopen. En wanneer het hoofd stil wordt ... kun je nergens anders dan naar binnen toe. Alle wegen zijn vergeten, er blijft alleen deze ene weg over.
 
Misschien twijfel je een paar dagen om zover naar binnen te gaan. Wie weet of je wel of niet terug kan komen? Het is een speelse, vrolijke oefening. Er is niets om je zorgen over te maken, je kunt net zo diep gaan als je zelf wilt ... geen chinees kunnen maar wel chinees spreken, niet weten wat er gezegd wordt maar het heel nadrukkelijk zeggen, er helemaal niet mee bezig zijn wie er luistert ... niemand luistert, je kunt dus zeggen wat je wilt, je zult niemand beledigen. Er is niemand behalve jij.
 
Dat zal je geestelijk gezonder maken dan je ooit geweest bent, want je gooit zoveel rommel weg die je vasthield. Denk je dat jou Gibberish uit de lucht komt vallen? Je draagt al die rommel met je mee, gooi het weg! Maar doe het met je totaliteit en je enthousiasme. Je mag elke taal spreken die je niet kent, het maakt niet uit of het arabisch of hebreeuws of chinees is; vermijd wel de taal die je kent want de taal die je kent zal je onzin niet naar buiten brengen, het zal taalkundig juist zijn. Betekenis is helemaal geen vereiste. Geef je bestaan twee minuten de kans om betekenisloos te zijn. En je zult enorm geschokt zijn te erkennen dat je binnen slechts twee minuten zo licht wordt, zo klaar om de stilte in te gaan.”
Osho, The Miracle, toespraak #2