Quantcast

About Meditation? Uitgang?

<< Back

Er is hier geen uitgang! Het is éénrichtingsverkeer. Je kunt alleen naar binnengaan…we hebben geen andere deur, alleen de ingang. Opnieuw geboren worden is de enige uitgang. Maar de uitgang is geen “ontsnapping” maar een “insnapping”. Het is naar binnen gaan.'

Dhammapada: The Way of the Buddha, Volume 12, No. 6

'Jean-Paul Sartre heeft een mooi boekje geschreven: een beschrijving van de hel. De titel van het boek is: Geen Uitgang. Daar hebben ze niet de bekende methoden om te martelen, geen hellevuur enzovoorts. Alle comfort, zoals air-conditioning, is aanwezig. Het enige probleem is dat er geen uitgang is. In een ruimte met air-conditioning zit men opgesloten met allerlei vreemdelingen, ze kunnen nergens heen, ze hebben niets te doen. Zonder zelfs te hoeven vragen wordt er voor alles gezorgd.

'Je hoeft het maar te wensen en je krijgt het – zo werd vroeger de hemel beschreven! Je hoeft maar te wensen en je krijgt het, maar er is geen uitgang. Het is een koele nachtmerrie! Je kunt er niet uit; iedereen zit op een prachtige sofa – alleen maar te zitten. Men begint zomaar een hekel aan elkaar te krijgen – zit maar naar elkaar te kijken, er is geen privacy, en het probleem doemt steeds op: “Gaat er nog iets gebeuren?” – want we kunnen er niet uit...'

'Wat hij beschrijft is een nachtmerrie met air-conditioning, want er is geen uitgang – zonder dat hij het beseft, beschrijft hij je denkwereld. Daar zit je in opgesloten met alle mogelijke dromen, voorstellingen, projecties, ideologieën – maar er is geen uitweg.

'Meditatie is niet een uitweg uit het denken. Meditatie zegt: ‘Observeer het denken alleen maar, en je bent eruit.’ Het idee dat je in je denken vastzit is een vals idee van jou. Alleen als je het denken kan stilzetten is het valse idee plotseling verdwenen en ben je buiten. Dan is de wijde lucht tot je beschikking – je vrijheid, je eeuwige leven, dit onmetelijke, prachtige bestaan is er altijd om je te overladen met weldaden.

'Alleen een kunstje... het is eigenlijk niet eens een techniek, maar een kunstje. Je leeft niet in je denkwereld, maar je hebt altijd gedacht dat je erin zit – dat is je probleem. Als je je één of andere nachtmerrie kunt herinneren… dan begrijp je hoe dit idee blijft bestaan. In een nachtmerrie, wil je je ogen open doen, maar je kunt het niet; je wilt je handen bewegen, maar je kunt het niet. Geen uitgang! – en de nachtmerrie wordt zo intens…misschien staat er een leeuw op je borst of ben je van een berg afgegooid, in een donker ravijn, en je kunt de bodem niet eens zien....

Als het echt heel erg intens wordt, wordt je door de intensiteit wakker. Als de nachtmerrie van milde aard is, lukt het je niet wakker te worden; dan kun je er niet uitkomen. Maar als het heel intens is, word je daardoor wakker, en dan is er plotseling geen nachtmerrie meer. Je lag niet onder de klauwen van een leeuw en je werd niet van een berg gegooid; je werd niet verpletterd onder een bulldozer – er gebeurde niets. Het was maar een droom, maar je dacht dat je erin was.'

'Je was er niet in; zelfs toen het gebeurde was je erbuiten. Het was een speelfilm die voor je ogen geprojecteerd werd. Jij was erbuiten.'

The Great Zen Master Ta Hui, Lezing 23

<< Back