Quantcast

OSHO Times Body Dharma Slapeloosheid

Slapeloosheid

In een artikel in een Amerikaans vrouwenblad wordt gezegd dat vijftig miljoen Amerikanen aan slapeloosheid lijden. Na de gewone verkoudheid en hoofdpijn, is deze ziekte nummer drie op de lijst van bezoeken aan de dokter. Wilt u kommentaar geven?

Slapeloosheid is geen ziekte. Slapeloosheid is een manier van leven.
De mens is door de natuur gemaakt om minstens acht uur per dag hard te werken. Tenzij hij gedurende acht uur hard werkt, verdient hij het recht niet om diep te slapen. En de mensen werken niet hard als een maatschappij rijker wordt. Het is niet nodig; anderen kunnen voor hen werken. Ze doen de hele dag kleine dingen die ze leuk vinden, maar het is geen hard werk zoals dat van een steenhouwer of een houthakker. Het lichaam is zo gemaakt dat het, na acht uren hard werken van nature slaap nodig heeft om zijn energie te vernieuwen. Maar het schijnt moeilijk te zijn… je hebt genoeg geld verdient en je bent nog steeds acht uur hout aan het hakken? Waarvoor heb je dan al dat geld verdient? Dat lijkt dom. Je zou net zo goed hout kunnen hakken zonder eerst miljonair te worden.

Dus als vijftig miljoen mensen in Amerika aan slapeloosheid lijden, betekent dat gewoon dat de mensen het recht om te slapen niet hebben verdient. Ze werken niet om een situatie te creëren waardoor slaap ontstaat. Je kunt geen vijftig miljoen mensen in een arm land vinden… daar vind je nog geen vijf.

Het is al eeuwen bekend dat bedelaars beter slapen dan koningen. Werkers, handwerkers slapen beter dan intellektuelen. De armen slapen beter dan de rijken, omdat ze hard moeten werken om hun dagelijks brood te verdienen, maar daarnaast verdienen ze ook het recht om een goede nachtrust te hebben.

Slapeloosheid is geen ziekte, het is de rijkste manier van leven. Wat er in feite gebeurt, is: je rust de hele dag; dan zul je in de nacht in bed liggen woelen en draaien. Dat is de enige overgebleven oefening voor jou, en zelfs die oefening wil je niet doen. Woel en draai zoveel als je kan. Als de hele dag uit rusten bestaat, dan kan de nacht niet voor slapen zijn. Je bent al uitgerust.

Als mensen die aan slapeloosheid lijden er echt van af willen komen moet ze het niet als een ziekte zien. Bezoek aan de dokter is zinloos. Ze zouden in de tuin moeten gaan werken, stevig moeten werken en niet aan slaap denken; het zal komen. Het komt altijd; je hoeft het niet te brengen.

Dit zijn de moeilijkheden. De natuur heeft het nooit zo bedoeld dat een paar mensen alle rijkdom in de wereld zouden hebben en de meeste mensen arm zouden zijn. Als je kijkt naar de bedoelingen van de natuur, schijnt het te willen dat iedereen werkt. Het wilde niet dat er klassen van armen en rijken zijn; het wilde een maatschappij zonder klassen, waar iedereen werkt.

Het kan zijn dat het werk verschillend is. Als je de hele dag hebt geschilderd, zal dat ook slaap brengen. Of als je kunstmatige oefeningen doet – naar de sportschool gaan, kilometers hardlopen. Veel idioten doen dit. Een nutteloze bezigheid – waarom zou je hardlopen als je hout kunt hakken? Waarom hardlopen terwijl iemand anders voor je tuin zorgt, die heel goed kan slapen? Jij betaalt hem voor het werk en hij slaapt heerlijk.

Jij loopt hard en niemand betaalt je en jij vindt het moeilijk om te slapen. Hoe vaak kun je joggen? Hoe vaak kun je hardlopen? Iemand die de hele nacht niet geslapen heeft, heeft ’s morgens geen zin in hardlopen, want de hele nacht heeft hij geworsteld om een beetje slaap te vinden. Moe van al het draaien en woelen vindt hij in de ochtend een beetje slaap – en dat is de tijd die hij geacht wordt te joggen en hardlopen!

Slapeloosheid moet niet tot ziekten worden gerekend. Men zou mensen bewust moeten maken dat ze niet de natuurlijke koers volgen die het lichaam nodig heeft. Je kunt kleine dingen doen… zwemmen, tennis – maar dat zal niet voldoende vervanging zijn van acht uur hard werken. Oorspronkelijk was de mens een jager – maar niet met machinegeweren, maar met pijlen – achter herten aanrennen. Het lukte niet elke dag om voedsel te vangen. De hele dag zou hij rennen en achtervolgde hij dieren en was soms niet in staat er één te vangen en zou met lege handen en vreselijk moe thuiskomen.

Je lichaam vraagt daar nog steeds om. Je kunt kiezen op welke manier je dat wilt doen; dan zal de slapeloosheid vanzelf verdwijnen.

Deze vijftig miljoen lijders aan slapeloosheid hebben geen medelijden van iemand nodig. Er moet direkt en duidelijk tegen ze worden gezegd, “je manier van leven is verkeerd. Verander het, of lijdt.” En het zal een grote revolutie veroorzaken als vijftig miljoen mensen acht uur per dag gaan werken. Het is niet nodig voor hun voedsel, voor hun kleding, voor een dak boven hun hoofd, maar ze kunnen werken voor degenen die voedsel nodig hebben, die medicijnen nodig hebben, die andere dingen nodig hebben om te overleven.

Als vijftig miljoen mensen acht uur per dag hard gaan werken in dienst van de armen, zal dat het hele klimaat van de maatschappij veranderen. Het hele idee van vechten, strijd tussen de klassen onderling zal verdwijnen – want er zullen geen klassen meer zijn.

En het probleem zal elke dag groter worden omdat machines op elk gebied mensen zullen vervangen. Machines zijn efficiënter, gehoorzamer, ze kunnen vier en twintig uur werken zonder rust, zeven dagen per week…geen vrije dagen, geen godsdienstige feestdagen, want ze zijn geen Jood, of Christen, of Hindoe.

Machines vragen niets, zelfs geen koffiepauze. En één machine kan het werk doen van honderd mensen of duizend mensen, dus binnenkort is de hele wereld in de problemen: slapeloosheid zal één van de grootste problemen worden in de komende tijd, want als de machines het overnemen, is de mens vrij. Hij zal worden betaald voor zijn werkeloosheid, en genoeg betaald zodat hij niet om werk zal vragen. Hij zal genoeg geld hebben.

En wat kan hij dan doen? Hij kan kaart spelen, schaken, alkohol drinken, vechten – en lijden aan slapeloosheid. Slapeloosheid zal een wereldwijd fenomeen worden. Wat er nu gebeurt met vijftig miljoen mensen in Amerika zal bijna iedereen overkomen die geen werk meer heeft. Wanneer mensen met pensioen gaan beginnen ze ook last te krijgen van slapeloosheid, terwijl ze er daarvoor geen last van hadden.

Ik geloof dus niet dat het een ziekte is. Kategoriseer het niet als de derde meest voorkomende ziekte. Het valt niet onder de kategorie van ziekten; het is je verkeerde manier van leven.

Misschien zijn er een paar mensen, heel weinig mensen, voor wie het een ziekte is – bijvoorbeeld, de intellektuelen van wie de geest kontinu aan het werk is, en in de gewoonte van werken terecht is gekomen. Als ze in de nacht willen slapen gaat het denken maar door met werken, en dat is genoeg om slapeloosheid te veroorzaken. En ze hebben geen kontrole over het denken om het te stoppen. Ze kunnen roepen, maar daar trekt de geest zich niets van aan.

Terwijl je in bed ligt te rusten, gaat het verstand door zich te ontrollen, want er waren gedurende de dag veel zijlijnen van gedachten, die inkompleet waren gebleven; deze moeten worden afgemaakt. Het verstand is een perfektionist. Het wil alles perfekt doen, dus het wil alles wat inkompleet is gebleven, afmaken. En het heeft geen slaap nodig. Het is het lichaam dat slaap nodig heeft. Als het lichaam niet gewerkt heeft en geen slaap heeft verdiend, en de geest heeft te hard gewerkt en doet dit zo snel dat het een gewoonte is geworden, dit type man zou dan toch aan slapeloosheid lijden ook al zou hij daarnaast lichamelijk werk doen. Dan zal het een ziekte zijn. Dan heeft hij het medicijn nodig dat ik meditatie noem, zodat hij zijn geest kan ontspannen en het lichaam kan toestaan in slaap te vallen.

Maar deze mensen die niet kunnen slapen lijden echt heel erg want er is niets in hun leven – geen betekenis, allemaal hypocrisie. “Socializing” noemen ze het. En dan ’s nachts niet kunnen slapen…de dag is nutteloos, de nacht is nutteloos. Ze hebben alle kontakt met het leven verloren. Ze moeten geholpen worden.

Er zouden meer meditatie centra moeten komen voor mensen die lijden aan slapeloosheid. Meditatie kan ze helpen te ontspannen. En als ze komen voor meditatie, zou er tegen ze gezegd moeten worden, “Meditatie alleen is niet genoeg; het is het halve werk. De andere helft moet jij doen – dat is stevige fysieke oefening.” En ik denk dat deze mensen zo lijden onder het niet slapen, dat ze alles doen wat wordt voorgesteld.

Hard werken heeft een schoonheid op zich. Hout hakken en transpireren, en er komt een koel briesje… en dat geeft zo’n goed gevoel in het lichaam, dat kan een persoon die niet hard werkt, niet begrijpen. De arme mens heeft ook zijn luxe dingen. Alleen hij kan het weten.

Osho, The Path of the Mystic