Quantcast

OSHO Times Body Dharma Pijn terwijl je Mediteert

Pijn terwijl je Mediteert

De eerste dagen van de aktieve meditatie maken dat de spieren gespannen worden, wat overal pijn veroorzaakt. Is er een manier om hier over heen te komen?

Ga er mee door! Het zal over gaan

De oorzaken zijn duidelijk. Er zijn twee oorzaken. Eerst, het is een heftige oefening en je lichaam moet er aan gewend raken. Je zult dus gedurende drie of vier dagen voelen dat het hele lichaam pijn doet. Dit zal met elke nieuwe oefening gebeuren. Maar na vier dagen gaat de pijn weg en zal je lichaam sterker aanvoelen dan ooit.

Maar dit is niet erg fundamenteel. In de grond van de zaak gaat het dieper, en moderne psychologen hebben deze basis oorzaak ontdekt. Je lichaam is niet alleen fysiek. Door onderdrukking zijn er veel andere zaken binnengekomen in je lichaam, je spieren en in de weefsels van je lichaam. Als je kwaadheid onderdrukt, ontstaat er gif in je lichaam. Het gaat naar de spieren, het zit in het bloed. Als je iets onderdrukt is het niet alleen een mentale zaak, het is ook fysiek, omdat je niet uit gedeelten bestaat. Je bent niet lichaam en geest, je bent lichaam-geest – psychosomatisch. Je bent allebei samen. Dus wat er gebeurt met het lichaam, bereikt ook de geest, en wat er gebeurt in de geest bereikt ook het lichaam, omdat lichaam en geest de twee polen zijn van dezelfde entiteit.

Je bent bijvoorbeeld kwaad. Wat gebeurt er met het lichaam? Steeds wanneer je kwaad bent komen bepaalde gifstoffen in de bloedbaan. Zonder deze gifstoffen kun je niet echt kwaad worden. Je hebt speciale klieren in het lichaam, en deze klieren geven bepaalde chemische stoffen af. Dit is dus wetenschappelijk, dit is geen filosofie. Je bloed raakt vergiftigd.

Daarom kun je, als je kwaad bent, iets doen wat je normaal niet kunt doen… omdat je gek wordt. Je kunt een groot rotsblok wegduwen: wat je normaal niet kunt. Achteraf kun je zelf niet geloven dat jij die rots hebt geduwd, gegooid of opgetild. Als je weer normaal bent geworden zul je niet in staat zijn om het weer op te tillen, omdat je niet dezelfde bent. Er waren bepaalde chemische stoffen in je bloedbaan. Je was in een konditie van een noodsituatie; je hele energie was samengebald om tot aktie over te gaan.

Maar als een dier kwaad wordt, wordt hij kwaad. Hij heeft er geen moreel oordeel over, dat heeft hij niet geleerd. Hij wordt gewoon kwaad en de kwaadheid wordt eruit gegooid. Wanneer jij kwaad wordt, wordt je op een soortgelijke manier kwaad als elk dier. Maar dan is daar de maatschappij, moraliteit, etiquette, en duizend andere dingen. Je moet de kwaadheid onderdrukken. Je moet laten zien dat je niet kwaad bent, je moet glimlachen – met een opgeplakte glimlach! Je moet een glimlach laten zien en je kwaadheid onderdrukken. Wat gebeurt er met het lichaam? Het lichaam was klaar om te vechten – vechten of vluchten, ontsnappen aan het gevaar, of door het onder ogen te zien of door te ontsnappen. Het lichaam was klaar om iets te doen: kwaadheid is een bereid zijn om iets te doen. Het lichaam zou gewelddadig, agressief gaan worden.

Als je gewelddadig en agressief zou kunnen zijn, zou de energie vrij komen. Maar dat kun je niet – het komt niet te pas, dus je onderdrukt het. Wat gebeurt er dan met alle spieren die klaar waren om agressief te zijn? Ze zullen beschadigd worden. De energie spoort ze aan om agressief te zijn, en jij houdt ze tegen. Daarom zal er een konflikt zijn. In je spieren, in je bloed, en in de weefsels van je lichaam zal er konflikt zijn. Ze zijn klaar om zich uit te drukken en jij dwingt ze om het niet uit te voeren. Je onderdrukt ze. Dan zal je lichaam beschadigd raken.

Dit gebeurt met iedere emotie. En dat gaat jaren lang, dag na dag maar door. Daardoor raakt je lichaam beschadigd. Alle zenuwen worden beschadigd. Ze stromen niet, ze zijn niet vloeibaar, niet levend. Ze zijn doods, vergiftigd. En ze zijn in de war geraakt. Ze werken niet meer natuurlijk.

Kijk naar de dieren en zie de gratie van hun lichaam. Wat gebeurt er met het menselijk lichaam? Waarom is het niet zo gracieus? Waarom? Alle dieren zijn zo gracieus, waarom het menselijk lichaam niet? Wat is er gebeurt? Jij hebt er iets mee gedaan: jij hebt het stuk gemaakt en natuurlijke, spontane, vloeiende beweging is verdwenen. Het is star geworden. In elke deel van je lichaam zitten gifstoffen. In alle spieren van je lichaam zit onderdrukte kwaadheid, onderdrukte seks, onderdrukte hebzucht en meer – onderdrukte jaloezie en haat… Alles wat onderdrukt is, zit daar. Je lichaam is ziek.

Wanneer je dus gaat mediteren, komen al die gifstoffen vrij. En waar het lichaam geblokkeerd is, moet het weer zacht en vloeibaar worden. En dat kost veel moeite. Na veertig jaar op de verkeerde manier geleefd te hebben, en dan opeens mediteren… het hele lichaam is in beroering. Je zult in het hele lichaam pijn voelen. Maar deze pijn is goed, en je moet het welkom heten. Sta het lichaam toe weer te gaan stromen. Laat het weer gracieus en kinderlijk worden; je zult de levendigheid terugkrijgen. Maar voordat deze levendigheid tot je komt moeten de dode delen worden rechtgetrokken en dat zal enigszins pijnlijk zijn.

Psychologen zeggen dat we een pantser om het lichaam hebben gecreëerd en dat pantser is het probleem. Als het zou zijn toegestaan om je volledig te uiten als je kwaad wordt, wat zou je dan doen? Wanneer je kwaad wordt, begin je je tanden te knarsen, je wilt iets doen met je nagels en met je handen, want dat geeft je dierlijke afkomst je in. Je wilt iets met je handen doen, je wilt iets stuk maken.

Als je niet iets met je vingers doet raken ze verminkt, ze verliezen hun gratie, hun schoonheid. Het zijn geen levende delen meer. Het vergif zit erin. Als je dus iemand een hand geeft, is er geen echte aanraking, geen leven, omdat je handen doods zijn.

Je kunt dit voelen. Raak de hand aan van een klein kind – er is een subtiel verschil. Wanneer het kind je een hand geeft… als hij het niet doet, is ook goed, hij zal de hand terugtrekken. Hij zal je geen doodse hand geven, hij zal hem gewoon terugtrekken. Maar als hij je wel een hand geeft, dan zul je voelen dat het is alsof zijn hand smelt in jouw hand. De warmte, het stromen… alsof het hele kind in die hand is gekomen. In de hele aanraking drukt hij alle liefde uit die maar uitgedrukt kan worden.

Maar hetzelfde kind groeit op en zal handen geven alsof de hand een dood instrument is. Hij zal er niet zelf inkomen, hij zal er niet door heen stromen. Dit gebeurt omdat er blokkades zijn.

Kwaadheid wordt geblokkeerd… werkelijk, voordat je hand weer tot leven komt om liefde uit te drukken, moet het door veel pijn gaan, het moet door een diepe uitdrukking van woede moeten gaan. Als je woede niet tot uitdrukking komt, zal die woede gaan blokkeren en daar kan geen liefde uit ontstaan.

Je hele lichaam is geblokkeerd, niet alleen je handen. Als je dus iemand omhelst, dan kun je iemand tegen je borst drukken, maar dat is niet synoniem met iemand aan het hart drukken. Dat zijn twee verschillende dingen. Je kunt iemand tegen je borst drukken; dat is een fysiek verschijnsel. Maar als je een harnas om je hart hebt, een blokkade naar emoties, dan is de persoon zo ver weg als het maar kan; er is geen intimiteit mogelijk. Maar als je iemand echt tegen je aan houdt, zonder pantser, zonder muur tussen jou en de persoon, dan zal je hart smelten met de ander. Er zal een ontmoeting zijn, een samenzijn.

Er moeten door je lichaam veel gifstoffen worden vrijgegeven. Je bent toxisch geworden, en je hebt pijn omdat deze gifstoffen vast zijn gaan zitten. Nu ga ik weer chaos veroorzaken. Deze meditatie is bedoeld om chaos in jou te creëren, zodat je hersteld kunt worden, zodat een nieuwe samenstelling mogelijk wordt. Je moet vernietigd worden zoals je bent, alleen dan kun je opnieuw geboren worden. Het is helemaal fout zoals je nu bent. Je moet vernietigd worden voordat er iets nieuws gecreëerd kan worden. Er zal pijn zijn, maar deze pijn is het waard.

Ga dus door met de meditatie en laat het lichaam pijn hebben. Laat het lichaam geen weerstand bieden, laat het lichaam deze pijn binnen gaan. Deze pijn komt door je verleden, maar het zal weggaan. Als je er klaar voor bent zal het weggaan. En als het verdwenen is zul je voor het eerst een lichaam hebben. Op dit moment heb je slechts een gevangenis, een capsule, doods. Je bent ingekapseld; je hebt niet een beweeglijke, levend lichaam. Zelfs dieren hebben mooiere, levendiger lichamen dan jij.

Even terzijde, dit is de reden waarom we zo geobsedeerd zijn geraakt door kleren – omdat het lichaam niet waard is getoond te worden. We zijn zo geobsedeerd geraakt door kleren! Als je naakt bent, zul je zien wat je met je lichaam hebt gedaan. Kleren verhullen je lichaam voor jezelf.

Dit is mijn ervaring na zoveel meditatie kampen: als er mensen naakt zijn tijdens het kamp, zijn dat de enige mensen die mooie lichamen hebben; ze zijn dus niet bang. Zij die lelijke lichamen hebben komen klagen en zeggen, “Dit is niet goed, dat mensen naakt rondlopen!” Hun angst is begrijpelijk. Ze zijn eigenlijk niet bang dat anderen naakt rondlopen, ze zijn bang voor zichzelf, zij kunnen hun eigen lichamen niet verdragen.

Deze ziekte is als een vicieuze cirkel, want als je geen levend lichaam hebt, wil je het verbergen, en wanneer je het verbergt wordt het steeds meer doods – omdat het dan niet nodig is om alert te zijn over de levendigheid ervan.

Door eeuwenlang kleren te dragen hebben we het kontakt met onze lichamen verloren. Als je hoofd zou zijn afgesneden, en je komt je eigen lichaam zonder hoofd tegen, weet ik zeker dat je het niet herkent als jouw lichaam, of zou je het wel herkennen? Je zult het niet herkennen omdat je je eigen lichaam niet kent. Je hebt er geen enkel gevoel voor; je leeft er gewoon in zonder er voor te zorgen.

We hebben onze lichamen zoveel geweld aangedaan. Daarom forceer ik jullie lichamen in deze chaotische meditatie om weer levend te worden. Veel blokkades worden gebroken; vastzittende dingen worden losgemaakt; veel systemen worden weer vloeibaar gemaakt. Er zal pijn zijn, maar heet het welkom. Het is een zegen en je zult er aan voorbij gaan. Ga door! Het is niet nodig na te denken wat je moet doen. Je gaat gewoon door met de meditatie. Ik heb honderden mensen door hetzelfde proces zien gaan. Binnen een paar dagen zal de pijn weg zijn. En als de pijn weg is, is er een subtiele vreugde om je lichaam.

Dat kan nu nog niet omdat er pijn is. Je merkt het of je merkt het misschien niet, maar de pijn zit in je hele lichaam. Je bent je er niet bewust van omdat het altijd bij je was. Van datgene wat er altijd is, ben je je niet meer bewust. Door meditatie wordt je je bewust en dan zal het verstand zeggen, “Doe dit niet, het hele lichaam doet pijn.” Luister niet naar je verstand, Ga gewoon door.

Binnen een bepaalde periode zal de pijn eruit gegooid zijn. En wanneer de pijn eruit gegooid is, wanneer je lichaam weer ontvankelijk is en er geen blokkades zijn, geen gifstoffen, zul je altijd een subtiel gevoel van blijdschap om je heen hebben. Wat je ook doet of niet doet, je zult altijd een subtiele vibratie van blijdschap om je heen voelen.

Heus, blijdschap betekent dat je lichaam zich weer in een soort symfonie bevindt, niets anders – dat je lichaam een muzikaal ritme heeft, niets anders. Blijdschap is niet plezier; plezier moet je uit iets anders halen. Blijdschap is gewoon jezelf zijn – levend, voluit vibrerend, vitaal. Een gevoel van subtiele muziek rondom je lichaam en in je lichaam, een symfonie. Dat is blijdschap. Je kunt blij zijn wanneer je lichaam stroomt, als het stroomt als een rivier.

Het zal gebeuren, maar je moet door pijn, door lijden heengaan. Dat is deel van jouw bestaan omdat je het zelf gecreëerd hebt. Maar het zal weggaan. Als je niet midden in het proces stopt, zal het weggaan. Als je halverwege stopt, zal de oude situatie terugkomen. Binnen vier of vijf dagen zul je je goed voelen – als de oude, zoals je altijd geweest bent. Wees je bewust van dat gevoel van welzijn.

Osho, The Supreme Doctrine