Quantcast

OSHO Times Emotional Ecology Vier de Ellende!

Vier de Ellende!

Zelfs naar ellende kun je een houding aannemen van vieren. Bijvoorbeeld: je bent verdrietig – identificeer je niet met het verdriet. Wordt een toeschouwer en geniet van het moment van verdriet, want ook verdriet heeft zijn schoonheid. Je hebt er nooit naar gekeken. Je wordt zo geïdentificeerd dat je nooit bent doorgedrongen in de schoonheid van een droevig moment. Als je gaat kijken zul je verbaasd zijn welke schatten je bent misgelopen.
 

Kijk maar – als je gelukkig bent, ga je nooit zo diep als wanneer je bedroefd bent.
 

Verdriet heeft diepte, geluk heeft iets oppervlakkigs. Ga maar eens naar gelukkige mensen kijken. De zogenaamde gelukkige mensen, de playboys en playgirls – je kunt ze vinden in clubs, in hotels, in theaters – ze glimlachen en borrelen altijd van geluk. Maar je zult zien dat ze ondiep en oppervlakkig zijn.Ze hebben geen diepte. Geluk is als golven aan de oppervlakte; je leeft een oppervlakkig leven. Maar verdriet heeft diepte. Als je bedroefd bent, is het niet als golven aan de oppervlakte, maar als de diepte van de Grote Oceaan, mijlen en mijlen diep.

Ga naar de diepte, en kijk. Gelukkig zijn is lawaaierig; verdriet heeft stilte. Gelukkig zijn is als de dag, verdriet is als de nacht. Gelukkig zijn is kan zijn als het licht, verdriet als duisternis. Licht komt en gaat; duisternis blijft – het is eeuwig. Soms is er licht; duisternis is er altijd. Als je in je verdriet gaat, zul je al die dingen voelen. Plotseling zul je je bewust worden dat het verdriet zich daar als een object bevindt, jij kijkt en bent er getuige van, en opeens voel je je gelukkig.
 

Wat een prachtig verdriet! – Een bloem van verdriet, een bloem van eeuwige diepte.
 

Als een afgrond zonder bodem, zo stil, zo muzikaal, er is helemaal geen lawaai, geen storing. Men kan er eindeloos in vallen en vallen, en men komt er absoluut verjongd weer uit. Het is rust.

Het hangt van je houding af. Wanneer je bedroefd bent, denk je dat er iets ergs met je gebeurd is. Het is een interpretatie dat er iets ergs is gebeurd, en dan ga je proberen eraan te ontsnappen. Je mediteert er nooit over. Dan wil je naar iemand toegaan: naar een feest, naar de club, of je zet de TV of de radio aan, of je gaat de krant lezen – iets waardoor je kunt vergeten. Dit is een verkeerde houding die je is geleerd – dat verdriet niet goed is. Er is niets mis mee. Het is een andere polariteit in het leven.

Geluk is de ene pool, verdriet is de andere. Gelukkig zijn is de ene pool, ellende is de andere. Het leven bestaat uit beide, en het leven is een ritueel door beide. Een leven van alleen geluk zal omvang hebben maar geen diepte. Een leven van alleen verdriet zal diepte hebben, maar geen omvang. Een leven dat beide bevat, verdriet en geluk, is meer dimensionaal; het strekt zich in alle dimensies tegelijk uit. Kijk eens naar het beeld van Boeddha of kijk af en toe in mijn ogen en je zult het allebei vinden – een gelukzaligheid, een vrede, maar ook verdriet. Je zult een geluk zien dat ook verdriet in zich draagt, want dat verdriet geeft het diepte. Kijk naar Boeddha’s beeld – gelukkig, maar toch bedroefd. Het woord ‘verdriet’ geeft je de verkeerde bijbetekenis – alsof er iets verkeerd is. Dat is jouw interpretatie.

Voor mij is het leven in zijn totaliteit, goed. En pas wanneer je het leven in z’n totaliteit begrijpt, kun je vieren, anders niet. Vieren betekent: wat er ook gebeurd, het maakt niet uit – ik zal het vieren. Vieren hangt niet van bepaalde dingen af: “Als ik gelukkig ben, zal ik vieren,” of “Als ik ongelukkig ben, zal ik niet vieren.”
 

Vieren is zonder condities; ik vier het leven.
 

Brengt het ongelukkig zijn – goed, dat vier ik. Brengt het geluk – goed, dat vier ik. Vieren is mijn houding, onafhankelijk van wat het leven brengt.

Maar er ontstaat een probleem, want als ik woorden gebruik, hebben die bepaalde betekenissen in jou hoofd. Wanneer ik zeg, ‘Vier”, denk jij dat men gelukkig moet zijn. Hoe kan men vieren als men bedroefd is? Ik zeg niet dat men gelukkig moet zijn om te vieren. Vieren is dankbaarheid voor alles wat het leven je geeft. Wat God je ook geeft, vieren is dankbaarheid; het is een vorm van dankzeggen.

Osho: Yoga: The Alpha and the Omega, Vol. 4, #10