Quantcast

OSHO Times Emotional Ecology Om te Vliegen heb je Twee Vleugels Nodig

Het werkelijke probleem is niet het gebruik van teveel intelligentie, maar het niet gebruiken van het gevoel. Gevoelens zijn compleet genegeerd in onze beschaving, daardoor is de balans verloren en ontwikkelt zich een eenzijdige persoonlijkheid. Als emotie ook wordt gebruikt, is er geen gebrek aan evenwicht.

Er moet een balans tussen het gevoel en intellect in de goede verhouding worden gehandhaafd; anders wordt de hele persoonlijkheid ziek. Het is net zoiets als het gebruiken van slechts één been. Je kunt het blijven gebruiken, maar je komt nergens; je maakt jezelf alleen maar moe. Het andere been moet ook worden gebruikt. Gevoel en intellect zijn als twee vleugels: wanneer we slechts één been gebruiken, zal het resultaat frustratie zijn. Dan kan het geluk dat ontstaat door beide vleugels tegelijk te gebruiken, in balans en harmonie, nooit bereikt worden.

Wees niet bang om het intellect teveel te gebruiken. Alleen door het gebruik van intelligentie kun je de diepten bereiken; daar alleen wordt je potentie gestimuleerd. Intellectueel werk betekent niet dat je intelligentie wordt gebruikt. Intellectueel werk is voornamelijk oppervlakkig; geen diepte wordt bereikt, er is geen uitdaging. Dat veroorzaakt verveling; het creëert werk, dat geen plezier geeft. Plezier ontstaat altijd als je individualiteit wordt uitgedaagd en je jezelf moet bewijzen en de uitdaging aangaan. In de uitdaging geven intelligentie en emotie elk hun eigen geluksgevoel.

Een persoon wordt schizofreen als maar één deel van zijn persoonlijkheid werkt en het andere dood is. Dan zal ook het deel dat werkt, niet goed werken, omdat het overwerkt raakt. Persoonlijkheid is een geheel, het heeft geen enkele splitsing. Eigenlijk is de hele persoonlijkheid een stromende energie. Als energie op een logische manier wordt gebruikt, wordt het intelligentie, en als het niet logisch, maar emotioneel wordt gebruikt, wordt het het hart. Dit zijn twee aparte dingen; het is dezelfde energie die door twee verschillende kanalen stroomt.

Als er geen hart is maar alleen intellect, kun je nooit ontspannen. Ontspanning betekent dat nu dezelfde energie in jou, in een ander kanaal werkt. Ontspanning betekent nooit geen werk, het betekent werk in een andere dimensie. Dan ontspant de dimensie die overbelast was.

Een persoon die voortdurend een intellectueel doel nastreeft, ontspant nooit. Hij stuurt zijn energie niet naar een andere dimensie, dus blijft zijn geest onnodig in één richting bezig. Dat veroorzaakt verveling. Gedachten, en nog meer gedachten komen en gaan; energie wordt verstrooid en verspild. Het maakt je niet blij; in tegendeel, je zult teleurgesteld zijn en deze onnodige last afschuwelijk vinden. Maar het is niet de fout van de geest of het intellect. Omdat er geen alternatieve dimensie aanwezig is, omdat er geen andere deur open staat, cirkelt de energie in je rond en rond.

Energie kan nooit stil staan. Energie betekent dat wat niet stagneert, dat wat altijd stroomt. Ontspanning betekent niet dat energie stopt of slaapt; wetenschappelijk betekent ontspanning dat de energie nu door een ander kanaal stroomt, een andere dimensie – het is in een andere kamer.

Maar al is de kamer anders, als het niet het tegenovergestelde is van de kamer waar je eerst in was, zal de geest niet ontspannen. Bijvoorbeeld, als je aan een wetenschappelijk probleem werkt, kun je ontspannen door het lezen van een roman. Het werk is verschillend: met een wetenschappelijk probleem bezig te zijn, is actief – een heel mannelijke instelling – maar het lezen van een roman is passief, wat een absoluut vrouwelijke instelling is. Zelfs al gebruik je dezelfde geest, je zult ontspannen, omdat het de tegenovergestelde pool van de geest is die gebruikt wordt. Je bent niet bezig iets op te lossen, je bent niet actief; je bent alleen ontvanger, je ontvangt iets. De dimensie is dezelfde, behalve dat het gevoel, de tegenovergestelde pool, in gebruik wordt genomen.

Op dezelfde manier, komt het intellect helemaal niet aan bod, als we liefhebben. Precies het tegenovergestelde gebeurt: het irrationele deel van onze persoonlijkheid komt in actie. Intelligentie moet in evenwicht worden gebracht door liefde, en liefde moet in evenwicht worden gebracht door intelligentie. Gewoonlijk wordt dit evenwicht nergens gevonden.

Als iemand verliefd is en alle intellectuele zaken negeert, zal dit ook verveling brengen. Zelfs liefde wordt een spanning als het een vierentwintig-uur-per-dag affaire wordt. Als de uitdaging eenmaal verdwenen is, zal het plezier ook verdwijnen: het spel is weg en het wordt alleen maar werk. Hetzelfde gebeurt met een intellectueel die de emotionele kant van zijn wezen verwaarloost.

Deze twee delen, deze twee polen moeten in evenwicht zijn, alleen dan is een geïntegreerd en geïndividualiseerd menselijk wezen geboren.”

Osho: The Great Challenge