Quantcast

OSHO Times Emotional Ecology Leven met het Mysterie

Leven met het Mysterie

Ik ben nooit stil van binnen. Er is nog woede in me die ik niet begrijp. Er is iets wat zegt stil te zijn, op te houden, maar ik vind het moeilijk te luisteren naar die innerlijke stem die zegt rustig te zijn. Ik ben er bang voor.

Onderdruk gewoon de kwaadheid niet meer. Alles wat er van overgebleven is, moet er uit, want dat is de enige manier om echt rustig te zijn.

Je kunt jezelf dwingen stil te zijn, maar de stilte is er, maar vroeg of laat zal het worden verstoord, omdat de kwaadheid daaronder aan het koken is en het moment en de gelegenheid afwacht. Dan blijft men op een vulkaan zitten. Alles lijkt rustig als de vulkaar niet uitbarst, niet aktief is, maar zich binnenin aan het voorbereiden is. Er is wat kwaadheid naar buiten gekomen, en er is nog wat achtergebleven – en de kwaadheid die naar buiten kwam is oppervlakkig. Het is nodig de kwaadheid eruit te gooien, die dieper zit – daarom is het moeilijker te begrijpen.

Een deel van de kwaadheid is begrijpelijk omdat het te maken heeft met mensen, met situaties. Je kunt begrijpen waarom je kwaad bent, het waarom is duidelijk. Maar als deze laag, deze oppervlakkige laag van woede eruit is gegooid, kom je plotseling bij een bron van woede die niets met de buitenkant te maken heeft, die gewoon deel van jou is. Niemand heeft je beledigd, er is eigenlijk geen excuus om kwaad te zijn – maar het is er. Het is erg moeilijk om het te begrijpen, want je kunt de verantwoording niet op iemand anders gooien. Nu is het iets dat in jou zit, dat bij jou hoort.

WOEDE: DEEL VAN HET PAKKET

Er is ons geleerd dat woede alleen ontstaat in een bepaalde gespannen situatie. Dat is niet waar.

We zijn geboren met woede, het is deel van ons.

In bepaalde situaties komt het op; in bepaalde andere situaties is het niet aktief, maar het is er wel. Men moet dus eerst de woede eruit gooien die ermee te maken heeft, en dan komt men bij een diepere bron van woede die niet met iemand anders te maken heeft – waarmee je geboren bent. Het is zonder adres en daarom is het moeilijk te begrijpen. Maar het is niet nodig het te begrijpen. Gooi het er gewoon uit, niet op iemand, maar op een kussen, in de lucht, naar God, naar mij! Het gaat er om het eruit gooien.

En omdat het niet gerelateerd is moet het absurd zijn. Je weet niet waar je het heen moet gooien, over wie je het moet uitstorten. Als je het over iemand uitstort, voel je je heel schuldig, want die ander heeft het helemaal niet verdiend. Dat is het mysterie ervan, en het maakt dat men zich heel verward voelt.

Dit gaat met elke emotie gebeuren. Er is een deel van liefde die met iemand te maken heeft. Dan ga je op een dag dieper en kom je bij de bron van liefde die ongeadresseerd is. Het is niet naar iemand gericht, het is er gewoon, van binnen. En hetzelfde geldt voor alles wat je voelt. Alles heeft twee kanten.

Ten eerste, het onderbewuste, de diepere kant, die is gewoon bij je, en het oppervlakkige is het funktioneren van deze diepere laag in relaties. Mensen die altijd oppervlakkig blijven, vergeten hun eigen innerlijke schatten. Wanneer je de innerlijke woede eruit gooit, kom je oog in oog met de innerlijke liefde, de innerlijke compassie.

PROBEER NIET HET TE SNAPPEN!

Maak er een punt van – probeer niet het te begrijpen.

Dat is één van de basisproblemen van het hele Westen, het moderne verstand: we proberen alles te begrijpen… en in de kern is het leven een mysterie. Je kunt het leven, maar je kunt het niet begrijpen. En als je er op staat dat je het moet begrijpen, zul je oppervlakkig blijven.

Het verstand beweegt zich aan de oppervlakte, tot een bepaalde mate, dan kan het niet dieper gaan. De diepte is niet de dimensie van het intellekt; lengte is de dimensie van het intellekt. Als je dus details wilt, daarvan kan het verstand je heel veel geven, maar het kan niet de diepte ingaan; het kan geen feit opgraven uit de dimensie van diepte, verticaal. Vergeet het maar. Het is niet nodig het te begrijpen.

Er is woede; en dat is genoeg om te weten. En het moet eruit worden gegooid, want als woede in je blijft, zul je je nooit rustig en stil voelen; het zal als een vuur in je blijven branden, het zal excuses in de buitenwereld vinden, en als je het er niet uit gooit zonder een excuus, zul je het eruit gooien met een excuus – en dan zijn de problemen nog ingewikkelder. Je gooit het op je vrouw, op de kinderen, je vriend, op wie dan ook. Dan maak je het nog ingewikkelder voor jezelf, omdat je het punt gemist hebt. Dus dit is een goed inzicht. Gebruik het.

 

Osho, Above All, Don’t Wobble