Quantcast

OSHO Times Emotional Ecology Op een Vloedgolf van Gevoelens

Op een Vloedgolf van Gevoelens

Ik heb het gevoel dat ik steeds op een vloedgolf van gevoelens leef. Hoe kan ik daar vanaf komen? Ik heb geprobeerd naar alles te kijken, maar zodra er één is weggegaan, komt er al weer iets anders naar boven!

Leef elke emotie die je voelt. Zo ben jij.

Haatgevoelens, lelijkheid, onwaardigheid – wat dan ook, wees er helemaal in. Geef de gevoelens eerst een kans om helemaal naar boven te komen in het bewustzijn. Want nu ben je ze door je poging van toekijken, aan het wegdrukken in het onbewuste. Dan raak je betrokken bij je dagelijkse werk en dring je ze weer terug. Dat is niet de manier om er vanaf te komen.

Laat ze te voorschijn komen; leef ze, lijdt er onder. Het zal moeilijk zijn, en vervelend, maar zeer lonend. Als je ze eenmaal geleefd hebt, er onder geleden hebt en ze geaccepteerd hebt – dat jij dit bent, dat je jezelf niet zo gemaakt hebt, en je jezelf niet hoeft te veroordelen, dat dit is zoals je jezelf gevonden hebt…. Als je er bewust door heen bent gegaan, zonder onderdrukking, zul je tot je verbazing merken dat ze vanzelf weggegaan zijn. Hun macht over jou wordt minder; hun greep rond je nek is niet meer zo strak. En als ze weggaan kan er een tijd komen dat je kunt beginnen met toekijken.

Als alles eenmaal in de bewuste geest is gekomen zal het zich verspreiden, en als er nog slechts een schaduw is, is het tijd om bewust te worden. Op dit moment creëert het schizofrenie; maar dan zal het verlichting creëren.

Osho, The Transmission of the Lamp

 

Wat moet ik doen als er angst komt?

Waarom zou je vragen iets te doen? Als er angst is? Wees bang! Waarom zou je dualiteit creëren? Als er momenten van angst zijn, wees bang, beef van angst en laat de vrees bezit van je nemen. Waarom deze voortdurende vraag: Wat moet ik doen? Kun je het leven niet toestaan op allerlei manieren bezit van je te nemen?

Als liefde bezit van je neemt, wat moet je doen? Wees liefdevol! Doe niets – laat liefde bezit van je nemen. Als angst komt, beef als een blad in de harde wind en dat is prachtig. Als het weer weg is, voel je je heel sereen en kalm, net als wanneer er een harde storm voorbij is gegaan en alles kalm en rustig achterlaat. Waarom zou je steeds tegen iets vechten?

Angst komt – dat is natuurlijk, helemaal natuurlijk. Te denken dat een mens zonder angst zou zijn is onmogelijk, want dan zal hij dood zijn. Dan zal er iemand toeteren op de weg, maar de man zonder angst zal gewoon doorlopen, het kan hem niet schelen. Er zal een slang over het pad kruipen, maar de man zonder angst loopt door, het kan hem niet schelen. Een man zonder angst is absoluut dom en dwaas.

Angst is deel van je intelligentie; daar is niets mis mee.

Angst laat gewoon zien dat de dood bestaat; en dat wij, menselijke wezens hier maar een paar momenten zijn. Dat beven zegt dat we hier niet permanent zijn, dat we hier niet eeuwig zijn; nog een paar dagen en dan ben je niet meer.

Eigenlijk is de mens door de angst op zoek naar religie; anders zou er geen reden voor zijn. Geen dier is religieus want geen enkel dier leeft in angst.

Geen enkel dier kan religieus zijn want dieren zijn zich niet bewust van de dood. De mens is zich bewust van de dood. Elk moment dreigt de dood en omringt je van alle kanten. Elk moment kun je gaan; dat veroorzaakt het beven. Waarom ben je bang? Beef! Maar dan komt het ego erbij en zegt: “Nee, jij – bang? Nee, dat geldt niet voor jou, dat is voor lafaards. Jij bent een dapper man.”

Het is niet voor lafaards. Laat angst toe. Maar één ding moet je begrijpen: als je angst toelaat en beeft, kijk ernaar, geniet ervan, en in dat toekijken wordt het getranscendeerd. Je kunt zien dat het lichaam beeft, je kunt zien dat de geest beeft, maar je gaat een punt in jezelf voelen, een diep centrum, dat niet geraakt wordt. De storm gaat voorbij maar ergens diep van binnen is een centrum dat niet geraakt wordt: het centrum van de cycloon.

Laat angst toe, vecht er niet tegen. Kijk wat er gebeurt. Blijf kijken. Als je toekijkend oog nog doordringender en intens wordt – het lichaam beeft, de geest beeft – diep vanbinnen zal bewustzijn zijn, wat gewoon een toeschouwer is, die slechts toekijkt. Hij wordt niet geraakt, net als een lotusbloem in het water. Alleen als je dat bereikt, zul je onbevreesdheid bereiken.

Maar die onbevreesdheid is niet zonder angst zijn. Die onbevreesdheid is geen dapperheid. Die onbevreesdheid is de realisatie dat je twee bent – een deel van je zal sterven en een deel van je is eeuwig. Het deel dat zal sterven zal altijd bang zijn. En het deel dat niet zal sterven, dat onsterfelijk is – voor dat deel is er geen reden om bang te zijn. Dan bestaat er een grote harmonie.

Je kunt angst voor meditatie gebruiken. Gebruik alles dat je hebt voor meditatie, zodat je er aan voorbij kunt gaan .

Osho, Tao: The Three Treasures