Quantcast

OSHO Times Emotional Ecology Onthoud !

Onthoud !

Er zijn twee manieren om je los te maken van valse identiteiten.
Je bent niet wat je altijd gedacht hebt, gevoelt hebt, je voorgesteld hebt en op jezelf geprojecteerd hebt.

Wat je bent is alleen maar het feit dat je bewust bent.
 

Wat er ook gebeurt, je blijft bewustzijn. Je bent bewustzijn -- dieidentiteit kan niet verbroken worden. Die identiteit kan niet ontkend worden. Al het andere kan ontkend worden en worden weggegooid.

Bewustzijn blijft de ultieme onderlaag, de ultieme basis. Je kunt het niet ontkennen, je kunt je er niet van losmaken.
 

Dit is dus het proces: Datgene wat je niet kunt weggooien, datgene wat je niet kunt losmaken van jezelf, dat ben je; datgene wat van je kan worden losgemaakt, ben je niet.

Soms is er pijn; een moment later is het er misschien niet – maar jij bent er wel. Geluk is gekomen, en het gaat voorbij; het is er geweest, maar het is er niet meer – maar jij bent er. Het lichaam is jong, dan wordt het lichaam ouder…al het andere komt en gaat – gasten komen en gaan, maar de gastheer blijft dezelfde.

Daarom zeggen de Zen mystici: Verlies je niet in de massa gasten.

Onthoud dat je een gastheer bent. Dat gastheer-zijn is bewustzijn. Dat gastheer-zijn is het bewust toekijken. Wat is het basis element dat altijd hetzelfde in je blijft? Wees alleen dat en identificeer je niet met alles dat komt en gaat.
 

Maar we raken geïdentificeerd met de gast. De gastheer is zozeer bezig met de gast, dat hij het vergeet.

Mulla Nasruddin heeft een feest gegeven voor een aantal vrienden en een paar vreemden. Het feest is heel saai, en de halve avond is al verloren, maar het gaat maar door. Een vreemde gast, die niet weet dat Mulla de gastheer is, zegt tegen hem, “Ik heb nog nooit zo’n feest meegemaakt, wat een onzin. Er lijkt geen eind aan te komen, en ik verveel me zo dat ik wil vertrekken.”

Mulla zegt, “Dat is precies wat ik tegen jou wilde zeggen. Ik heb nog nooit zo’n stom en saai feest gezien, maar ik was niet zo dapper als u. Ik dacht er ook over het te laten voor wat het is, en weg te gaan.” Dus gingen ze allebei weg.

Maar op straat herinnert Mulla zich iets en zegt, “Er is iets mis gegaan, want ik herinner me nu dat ik de gastheer ben! Neem me dus niet kwalijk, ik moet teruggaan.”

Dit overkomt ons allemaal: de gastheer is weg, de gastheer wordt elk moment vergeten.

De gastheer is je toekijkende zelf. Pijn komt en plezier volgt; er is blijdschap en er is ellende. En elk moment, wat er ook voorbij komt, ben je ermee geïdentificeerd, je wordt de gast. Onthoud de gastheer. Als de gast er is, onthoud dan dat je de gastheer bent.

Er zijn zoveel soorten gasten: plezier, pijn; gasten die je bevallen, gasten die je niet bevallen; gasten waarmee je wilt leven, gasten die je wilt vermijden – maar het zijn allemaal gasten.

Herinner je de gastheer. Onthoud voortdurend dat je gastheer bent. Wees gecenterd in de gastheer. Blijf in je gastheer-zijn; dan is er afstand. Dan is er een opening, een kloof – de brug is gebroken. Op het moment dat de brug is gebroken, vindt het verschijnsel van afstandelijkheid plaats. Dan ben je er in, maar je hoort er niet bij. Dan ben je in de gast, maar toch de gastheer. Dan hoef je niet te ontsnappen aan de gast – dat is niet nodig.

That Art Thou