Quantcast

OSHO Times Emotional Ecology Problemen als Tonic voor het Ego

Problemen als Tonic voor het Ego

Het ego voelt zich niet goed, niet op z'n gemak, met molshopen; het wil bergen. Zelfs als het gaat om ellende, zou het geen molshoop moeten zijn, het zou een Everest moeten zijn. Zelfs als het om ellende gaat, wil het ego niet gewoon ellendig zijn, het wil speciaal ellendig zijn.

De mensen gaan maar door, grote problemen van niets te maken. Ik heb met duizenden mensen over hun problemen gepraat en ik ben tot nu toe nog niet één echt probleem tegen gekomen! Alle problemen zijn nep — je creëert ze omdat je je zonder problemen leeg voelt. Er valt niets te doen, niets om tegen te vechten, nergens om naar toe te gaan. Mensen gaan van de ene goeroe naar de andere, van de ene meester naar de andere, van de ene psychoanalist naar de andere, van de ene encoutergroep naar de andere, want als ze niet gaan, voelen ze zich leeg en dan hebben ze plotseling het gevoel dat het leven zonder betekenis is. Je creëert problemen, zodat je kunt voelen dat het leven hard werken is, dat je groeit, en dat je hard moet zwoegen.

Het ego kan alleen bestaan als het zwoegt, onthoud dit — als het vecht. Als ik je zeg, ‘Dood drie vliegen en je zult verlicht worden’, zul je me niet geloven. Je zult zeggen, ‘Drie vliegen? Dat stelt niet veel voor. En dan zal ik verlicht worden? Dat lijkt niet waarschijnlijk.’ Als ik zeg dat je zeven honderd leeuwen moet doden, dat lijkt er meer op! Hoe groter het probleem, hoe groter de uitdaging...en door uitdagingen schiet het ego omhoog. Jullie creëren problemen. Problemen bestaan niet.

De priesters en psychoanalisten en de goeroes — zij zijn blij want hun hele handel bestaat door jullie. Als jullie geen molshopen van niets maken en je maakt van je molshopen geen bergen, wat zou de reden zijn dat goeroes je helpen? Eerst moet je in een toestand verkeren om geholpen te worden.

De echte meesters hebben iets anders te vertellen. Zij zeggen, “Kijk nou wat je aan het doen bent, wat een onzin. Eerst maak je een probleem en dan ga je zoeken naar een oplossing. Kijk goed waarom je het probleem creëert, meteen aan het begin, als je het probleem creëert, daar is de oplossing — maak het niet!” Maar dat spreekt je niet aan, want dan wordt je opeens op jezelf terug geworpen. Niets te doen? Geen verlichting? Geen satori? Geen samadhi? En dan ben je heel rusteloos, leeg, en probeer je jezelf te vullen met wat dan ook.

Jullie hebben geen problemen; zoveel moet je begrijpen. Op dit zelfde moment kun je alle problemen laten vallen, want ze waren je eigen maaksel. Kijk nog eens naar je problemen: hoe beter je kijkt, hoe kleiner ze worden. Ga door met er naar te kijken en langzaam maar zeker zullen ze verdwijnen. Blijf er naar staren en plotseling merk je dat er leegte is ... een prachtige leegte omgeeft je. Er is niets te doen, niets te zijn, je bent het al.

Verlichting is niet iets dat je kunt verwerven, je hoeft het alleen maar te leven. Als ik zeg dat ik verlichting heb bereikt, bedoel ik gewoon dat ik besloot het te leven. Genoeg is genoeg! En sindsdien heb ik het geleefd. Het is een beslissing dat je nu niet meer geïnteresseerd bent in het creëren van problemen, dat is alles. Het is een beslissing dat je klaar bent met al die onzin van problemen maken en oplossingen te vinden.

Al die onzin is een spel dat je met jezelf speelt: Je bent zelf degene die zich verstopt en je bent ook degene die zoekt, je bent beide partijen. En je weet het! Dat is de reden dat je glimlacht, dat je lacht als ik het zeg. Ik praat niet over iets belachelijks; je begrijpt het. Je lacht om jezelf. Kijk hoe je lacht, kijk naar je eigen glimlach; je hebt het door! Dat moet wel, want het is je eigen spel: je verstopt je en wacht tot je in staat bent jezelf te vinden.

Je kunt jezelf nu meteen vinden want jij bent het die zich verstopt. Daarom slaan Zen meesters. Altijd wanneer iemand komt en zegt, “Ik wil graag een boeddha zijn,” wordt de meester heel kwaad. Want hij vraagt iets absurds, hij is een boeddha. Als Boeddha naar me toekomt en vraagt hoe hij een boeddha moet zijn, wat word ik verondersteld te doen? Ik zal hem op zijn hoofd slaan. “Wie denk je voor de gek te houden? Jij bent een boeddha!”

Maak het niet onnodig moeilijk voor jezelf. En je zult inzicht krijgen door te kijken naar de manier waarop je een probleem groter en groter en groter maakt, hoe je het ronddraait en hoe je het wiel sneller en sneller en sneller laat draaien. Dan ben je plotseling op de top van je ellende en heb je de sympathie van de hele wereld nodig.

Het ego heeft een paar problemen nodig. Als je dat kunt begrijpen, zullen in dat inzicht de bergen weer molshopen worden, en dan zulllen de molshopen verdwijnen. Opeens is er leegte, overal pure leegte. Dat is waar het om gaat, wat betreft verlichting — een diep inzicht dat er geen probleem is. Wat zul je doen als er geen problemen zijn op te lossen? Je gaat meteen leven. Je zult eten, je zult slapen, je zult beminnen, je zult met iemand praten, je zult zingen, je zult dansen. Wat is er anders te doen? Je bent een god geworden, je bent begonnen met leven!

Als de mensen wat meer dansen, wat meer zingen, een beetje meer dwaas zijn, zal hun energie meer stromen, en hun problemen zullen stap voor stap verdwijnen. Vandaar dat ik zo aandring te dansen. Dans tot een orgasme; laat de hele energie dans worden en dan zie je opeens dat je geen hoofd hebt. De vastzittende energie in het hoofd gaat rond en rond, en creëert prachtige patronen, beelden en beweging. En als je danst komt er een moment dat je lichaam niet langer een stijf ding is, het wordt flexibel en vloeiend. Als je danst komt er een moment dat je grenzen beginnen te vervagen; je smelt en versmelt met de kosmos, de grenzen mengen zich. Dan maak je geen problemen.

Leef, dans, eet, slaap, doe de dingen zo totaal mogelijk. En onthoud steeds weer: als je merkt dat je een probleem creëert, maak je er onmiddellijk los van.

Ancient Music in the Pines