Quantcast

OSHO Times The Other: Myself De Innerlijk Criticus

De Innerlijk Criticus

Ik zit vol zelfkritiek. Na botsingen met anderen, ben ik altijd aan het denken over wat ik gezegd heb en wat ik had kunnen zeggen.

Dat is een slechte gewoonte. Zelfbewustzijn is goed, maar zelfkritiek is niet goed omdat het nooit juist is. Je bekritiseert jezelf, nadat het moment voorbij is. Bewustzijn is in het heden en kritiek is over het verleden. Je kunt het niet ongedaan maken, je kunt het niet over doen. Het is weg, voor altijd voorbij, je kunt er niets meer aan doen. Het is gewoon dwaas om er nog een enkel moment aan te verspillen, door er aan te denken, want door eraan te denken, doe je het weer en verspil je het huidige moment. Wees je bewust in alles – relaties, werk, meditatie…wat dan ook.

Wanneer er iets is, wanneer er iets gebeurt, wees bewust; wees nooit kritisch. Want in dat moment van bewustzijn kan iets worden getransformeerd. Als je alert bent, doe je misschien niet zoveel; je doet andere dingen. Als je alert bent, zul je niet de fout maken dat je blijft bekritiseren. Bewustzijn is nooit iets geweest waardoor er spijt kan ontstaan. Een mens die bewust is, heeft nooit spijt. Wat er ook was dat hij niet kon doen, heeft hij niet gedaan. Het heeft geen zin medelijden met jezelf te hebben, jezelf te bekritiseren, spijt te hebben over jezelf, het zijn allemaal ziektes. Hou daar dus mee op.

Het is ook een ego-trip. Je doet iets en dan begin je het in je geest beter te maken. Dat laat alleen maar zien dat je iets gedaan hebt waardoor je te kort schiet in het beeld van je ego. Je bent kwaad geweest en je dacht altijd dat je een heel erg goed iemand was, die nooit kwaad wordt – maar nu ben je kwaad geworden. Dan zie je later dat je zelfbeeld is omgevallen. Wat te doen? Nu voel je je door je eigen ogen veroordeeld.

Hoe kun je je vertonen aan anderen? En je had altijd uitgezonden dat je een goed mens bent en nooit kwaad bent, en dit en dat. Wat moet je doen met de advertentie die je had gemaakt? Je kunt niet zeggen dat je kwaad bent geweest, of hebzuchtig of krenterig, of wat ook. Er is maar één manier: je trekt je op aan je eigen schoenveters, gaat rechtop zitten en hebt berouw. Je zegt, “Dit was slecht. Ik had dit niet mogen doen. Ik had het anders moeten doen.” Nu ga je je zelfbeeld schilderen. Je gaat zeggen, “Misschien was ik kwaad, maar dat was maar een kleine vergissing. Ik heb berouw. Kijk – er zijn tranen in mijn ogen. Ik ben helemaal geen slecht mens.” Misschien ga je zelfs naar de persoon tegen wie je kwaad bent geweest en vraagt om vergeving – maar ook dat is een ego-trip. Je zult je weer goed gaan voelen, een goed mens! Je hebt je respect weer gevonden. Je zelfbeeld zit weer op de troon.

Als je echt vindt dat woede slecht is, vergeet dan het verleden. En als er nu weer woede opkomt, blijf alert. Dat is echt berouw. Blijf alert. Ik zeg niet, dat je geen vergeving moet vragen. Vraag het, maar niet in berouw. Niet voor de woede, maar voor de onbewustheid. Kun je het verschil zien?

Als je kwaad geweest bent, ga naar de persoon en zeg, “Ik ben onbewust geweest. Ik heb me gedragen als een dwaas, als een dronkaard. Ik was onbewust, bedwelmd. Ik heb iets gedaan, maar ik was er niet.” Vraag vergeving voor je onbewustheid, niet voor de kwaadheid. En onthoud dat het werkelijke probleem niet de woede is. Het echte probleem is onbewustheid.

Wees een volgende keer dus meer bewust. Of het nou woede is, of haat, of jaloezie, of bezitterigheid, er zijn duizend en één dingen… maar de echte ziekte is één: onbewustheid. Het zijn allemaal facetten van hetzelfde. Als je dus iets wil veranderen – deze problemen – zul je het nooit voor elkaar krijgen, want er zijn miljoenen.

Osho, Be Realistic: Plan for a Miracle