Quantcast

Featured Books Life Love Laughter LIEFDE

LIEFDE

Niemand praat daar meer over. Ik heb met communisten gesproken, maar die zijn in dezelfde valkuil gevallen als alle godsdiensten. “Das Kapital” is hun Heilige Schrift geworden, hun heilige Koran: ze mogen er niets in veranderen.

Ik zei: `Dat is waar, ik zeg ook niet dat je er iets in moet veranderen. Volg wat er staat.'

Maar ze volgen het niet. Ze vereren het nu. Dat is de hele strategie van de mens om een authentieke revolutie in de wereld te vermijden: verering.

Ik wil dat er geen gezin bestaat, ik wil dat er geen naties bestaan - ik wil niet dat de wereld in delen gesplitst is. Ik wil één wereld die bestaat uit vrije individuen, die leven in spontane liefde, in stilte, speelsheid, zonder genot te veroordelen, zonder angst voor de hel en zonder verlangen naar een beloning in de hemel - want we kunnen het paradijs hier scheppen. We hebben het potentieel om het hier te scheppen, maar we gebruiken het niet. Integendeel, we werpen alle mogelijke hindernissen op, zodat de aarde geen paradijs kan worden.

Ik ben niet tegen liefde, ik ben zo’n groot voorstander van liefde, daarom ben ik tegen relaties, tegen huwelijken. Het is mogelijk dat twee mensen hun hele leven samenwonen. Niemand zegt dat je uit elkaar moet gaan, maar dit samenleven is dan alleen uit liefde, zonder inmenging in en zonder inbreuk op elkaars individualiteit, elkaars diepste ziel. Dat is de waardigheid van de ander.

Ik spreek over liefde als een spiritueel verschijnsel, niet als iets biologisch. Biologie is geen liefde, het is begeerte. Biologie gaat het om het voortbestaan van alle soorten. Het idee van liefde is gewoon een biologische steekpenning. Zodra je de liefde bedreven hebt met een vrouw of een man, merk je opeens dat je geen belangstelling meer hebt, tenminste niet voor de eerste vierentwintig uur. En het hangt van je leeftijd af - als je ouder wordt, achtenveertig uur, twee en zeventig uur...

Op de basis van het Franse vreemdelingenlegioen is een nieuwe commandant gekomen en de kapitein laat hem alle gebouwen zien. Nadat hij zijn ronde heeft gedaan, kijkt de commandant de kapitein aan en zegt:

`Wacht eens even. U heeft me niet dat blauwe gebouwtje daar laten zien. Waar wordt dat voor gebruikt?'
De kapitein zegt: `Nou, meneer, daar houden we de kameel. Wanneer een man behoefte krijgt aan een vrouw...'
`Zo is het wel genoeg!' roept de commandant vol walging.

Twee weken later krijgt de commandant zelf behoefte aan een vrouw. Hij gaat naar de kapitein en zegt: `Vertel me eens, kapitein.'
Op gedempte toon en met steelse blikken om zich heen vraagt hij:
`Is de kameel binnenkort een tijdje vrij?' De kapitein zegt: `Laten we eens kijken.' Hij opent zijn boek.
`Zeker, meneer, de kameel is morgenmiddag om twee uur vrij.' De commandant zegt: `Schrijf mij maar op.'
De volgende dag om twee uur gaat de commandant naar het blauwe gebouwtje en opent de deur. Binnen staat de schattigste kameel die hij ooit heeft gezien. Hij doet de deur dicht.

De kapitein hoort een geweldig gebrul en geschreeuw, hij rent naar de hut en stormt naar binnen. Hij treft de commandant naakt aan, overdekt met kameelhaar en drek.
`Hmmm, neemt u mij niet kwalijk, meneer,' zegt de kapitein,
`maar zou het niet verstandiger zijn te doen wat alle mannen doen - met de kameel naar de stad gaan en een vrouw zoeken?'