Quantcast

Osho Books I Have Loved Boeken waar ik van Houd

Boeken waar ik van Houd

Het zevende. Nu, aan het eind van onze lange lijst introduceer ik twee boeken waarvan ik denk dat je er al van geproefd hebt:Alice in Wonderland en het achtste, Alice Through the Looking Glass van Lewis Carroll. Ze zijn beiden niet serieus, maar daarom houd ik van ze. Ze zijn beiden geschreven voor kinderen, daarom respecteer ik ze enorm. Beiden zijn vol van schoonheid, grootsheid, mysterie en kleine parabels die op allerlei niveaus kunnen worden begrepen. Ik heb altijd van één speciale parabel gehouden, bij voorbeeld….

Alice komt bij de Koning – of misschien was het de Koningin, dat maakt niet uit – en de Koning vraagt Alice, “Heb je onderweg mijn boodschapper ontmoet, die onderweg is naar mij?”
Alice zegt, “Ik heb niemand ontmoet, heer.”
Dan zegt de Koning, “Dan zou hij hier nu moeten zijn aangekomen.”
Alice kon haar oren niet geloven, maar uit respect, maar verbaasd, bleef ze stil als een echte Engelse dame.
Gudia, ben jij er? Jij vroeg me de vorige dag, “Is er nog steeds een Engelse dame in mij, Osho?” Nog maar een beetje, niet veel – niets om je zorgen over te maken. En een beetje is goed.

Alice moet wel een perfecte Engelse dame zijn. Uit beleefdheid giechelde ze niet eens. Ze had gezegd dat ze niemand ontmoet had, maar de koning denkt dat ze iemand ontmoet heeft die Niemand heet. Mijn God, hij denkt dat Niemand een man is, dat Niemand iemand is…!
Alice zegt opnieuw, “Heer, zei ik niet dat ik niemand ontmoet had? Niemand is niemand!”
De koning lachte en zei, “Ja, natuurlijk is niemand niemand, maar waarom is hij nog niet aangekomen?”

Zulke prachtige kleine parabels in beide boeken, Alice in Wonderland and Alice Through the Looking Glass. En het vreemdste feit om te onthouden is, dat Lewis Carroll niet zijn echte naam was… want hij was wiskundige en een schoolmeester, vandaar dat hij een pseudoniem gebruikte. Maar wat een calamiteit, het pseudoniem is een werkelijkheid geworden voor de hele wereld en de echte man is compleet vergeten. Het is vreemd dat een wiskunde leraar zulke mooie boeken kon schrijven.

Jullie zullen je afvragen waarom ik ze aan de lijst toevoeg. Ik voeg ze toe omdat ik tegen de wereld wil zeggen dat voor mij Jean-Paul Sartre’s Being and Nothingness en Lewis Carroll’s Alice in Wonderland allebei hetzelfde zijn. Het maakt niet uit. Eigenlijk, als ik zou moeten kiezen tussen de twee, kies ik Alice in Wonderland en gooi ik Being and Nothingness in de oceaan, zo ver weg in de Grote oceaan dat niemand het terug zal vinden. Volgens mij hebben de twee kleine boeken grote spirituele waarde. Ja, ik maak geen grapje… ik meen het.