Quantcast

Osho Books I Have Loved Boeken waar ik van Houd

Boeken waar ik van Houd

Het derde: Kalil Gibran schreef veel boeken in zijn moedertaal. Degenen die hij in het Engels schreef zijn welbekend: de meest beroemde. The Prophet and The Madman... en er zijn nog vele anderen. Maar hij schreef veel in zijn eigen taal, waarvan er weinig vertaald zijn. Natuurlijk kunnen vertalingen niet hetzelfde zijn, maar Kalil Gibran is zo goed, dat zelfs in een vertaling je iets waardevols kunt vinden. Ik zal vandaag naar een paar vertalingen verwijzen. Het derde boek is The Garden of the Prophet van Kalil Gibran. Het is een vertaling maar het doet me denken aan de grote Epicurius.

Ik weet niet of iemand behalve ik ooit Epicurius groot heeft genoemd. Hij is door de eeuwen heen veroordeeld. Maar ik weet dat als de massa’s een man veroordelen er wel iets groots in hem moet schuilen. The Garden of the Prophet van Kalil Gibran doet me denken aan Epicurius want hij placht zijn commune ‘The Garden’ te noemen. Alles wat een persoon doet, representeert hem. Plato noemde zijn commune ‘De Academie’. – natuurlijk, hij was een academicus, een groot intellectueel filosoof.

Epicurius noemde zijn commune ‘The Garden’. Ze leefden onder de bomen, onder de sterren. Eens kwam de koning Epicurius bezoeken, want hij had gehoord hoe immens gelukkig deze mensen zijn. Hij wilde weten, hij was nieuwsgierig waarom die mensen zo gelukkig waren. Wat kon de oorzaak zijn? – want ze bezaten niets. Hij was verbaasd, want ze waren echt gelukkig, ze zongen en dansten.
De koning zei, “Ik ben erg blij met jou en je mensen, Epicurius. Zou je een cadeau van me willen ontvangen?”
Epicurius zei tegen de koning, “Als u weer komt, zou u dan wat boter mee willen brengen, want gedurende vele jaren hebben mijn mensen geen boter gekend. Ze eten slechts brood zonder boter. En nog iets: als u nog eens komt, sta daar dan niet als een buitenstaander, wees deel van ons, tenminste gedurende de tijd dat u hier bent. Doe mee, wees één van ons. Dans en zing. We hebben u niets anders te bieden.”

Kalil Gibran’s boek herinnert me aan Epicurius. Het spijt me dat ik Epicurius niet genoemd heb, maar daar ben ik niet verantwoordelijk voor. Zijn boek werd verbrand, vernietigd door de Christenen. Alle kopieën die beschikbaar waren werden honderden jaren geleden vernietigd. Dus kan ik zijn boek niet noemen, maar ik heb hem naar voren gebracht via Kalil Gibran en zijn The Garden of the Prophet.